η πεταλουδα

Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ - ΑΙΒΑΝΧΩΦ

2012-01-18T13:58:00.000-08:00

"Ο άνθρωπος ζει μέσα στον Κοσμικό οργανισμό, αποτελεί μέρος του, είναι ένα κύτταρο αυτού του γιγαντιαίου σώματος, που είναι το σώμα του Σύμπαντος. Ό,τι κι αν θέλει, ό,τι κι αν κάνει, δεν μπορεί να αποχωριστεί απο αυτό το σώμα. Από αυτό δέχεται τη ζωή και όλα τα στοιχεία που του επιτρέπουν να επιβιώσει: την τροφή, το νερό, τον αέρα, το φως. Αν η συνείδησή του δεν συμμετέχει σ' αυτή την πραγματικότητα, αποκόβεται , κατά κάποιον τρόπο από αυτόν τον οργανισμό και στερείται αυτή τη ζωή, αυτό το στήριγμα.

Εδώ και αιώνες εκπαιδεύουν τόσο άσχημα τους ανθρώπους.Δεν τους έμαθαν ποτέ ποια θα έπρεπε να είναι η συμπεριφορά τους απέναντι στη φύση, απέναντι σ' αυτό το κοσμικό σώμα του οποίου αποτελούν μέρος.

Φέρνονται απρόσεχτα, άξεστα. Δεν προσέχουν ούτε τις πράξεις, ούτε τα συναισθήματά τους, ούτε τις σκέψεις τους κι έτσι βάζουν τη δυσαρμονία μέσα στον Κοσμικό οργανισμό, κι αυτός, με τη σειρά του, προσπαθεί να υπερασπίσει τον εαυτό του, δίνοντάς τους μερικά καλά μαθήματα.

Ναι, οι άνθρωποι δεν εκδηλώνουν ούτε φρόνηση, ούτε αγάπη, ούτε σεβασμό, ενοχλούν κάτι μέσα στη λειτουργία του Παγκόσμιου σώματος, μοιάζουν μ' έναν όγκο σε κάποιο σημείο αυτού του σώματος.

Και τι γίνεται με τους όγκους γενικότερα? Ο χειρούργος τους αφαιρεί.....

Την ημέρα που ο άνθρωπος θα σταματησει να ενοχλεί το σώμα του σύμπαντος, τότε θα αποκτησει την υγεία του, την ομορφιά του, τον πλούτο, την ευτυχία.

Οι άνθρωποι έχουν κατορθώσει να βάλουν λίγη αρμονία μέσα στις οικογένειές τους, στις πόλεις τους και ανάμεσα σε ορισμένες χώρες, επειδή κατάλαβαν ότι είχαν συμφέρον να το κάνουν. Είναι όμως, για εγωιστικές αιτίες που το έχουν κάνει, κι αυτές δεν εκδηλώνουν μια πραγματική κατανόηση της αρμονίας.

Πρέπει, τώρα, να αναζητήσετε την αρμονία από αγάπη για την αρμονία, από ανάγκη για την αρμονία, από ανάγκη να μπείτε μέσα στην παγκόσμια συμφωνία.Γι' αυτό οφείλουμε να φροντίζουμε κάθε μέρα να εναρμονιζόμαστε με το σύμπαν. Το να εναρμονιστεί κάποιος, σημαίνει να ανοιχθεί και αυτό το άνοιγμα είναι η προυπόθεση για να διεισδύσουν μέσα σας οι φωτεινές δυνάμεις."

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ- Omraam Mikhaël Aïvanhov

AΝΤΑΛΛΑΓΗ - Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ- ΑΙΒΑΝΧΩΦ

Δώρα από το Άγνωστο

2011-12-23T13:13:00.000-08:00

Ευχές, πολλές ευχές σας ευχόμεθα!
Ευχές θερμές,
ευχές χαμογελαστές,
ευχές χαρούμενες,
ευχές ξεκαρδισμένες στα γέλια,
ευχές πιασμένες χέρι χέρι να περπατάνε στη βροχή,
ευχές να κυλιούνται στο χιόνι,
ευχές να πίνουνε καφεδακι πρωί πρωί ή απόγευμα απόγευμα,
ευχές σαν τριαντάφυλλα, κόκκινα, που χαρίζει ο ερωτευμένος στην αγαπημένη του,
ευχές σαν ουράνια τόξα μετά την καταιγίδα,
ευχές σαν άρωμα ακριβό σε μικρό μπουκάλι,
ευχές σαν γέλιο μικρού παιδιού,
ευχές ακόμα και δακρυσμένες - από συγκίνηση και μόνον,
ευχές ξαφνικές και ξαφνιασμένες,
ευχές σαν μια στιγμή, που κράτησε για πάντα......................

Ευχές μαγικές...
Καλή Χρονιά!

Ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ θερμά, τον Μichel Lemaire που δημιούργησε αυτό το βίντεο και έντυσε με την δημιουργική φαντασία του τόσο καλλιτεχνικά τους στίχους!
Ευχαριστώ!

Και δεν θυμάμαι?
Καλή Χρονιά είπα?

Μαγικό μυστήριο

2011-12-08T23:55:00.000-08:00

Van Gogh - Starry Night

Tότε η Αλμίτρα είπε : Μίλησέ μας για τον έρωτα.

Κι ο Αλμουσταφά σήκωσε το κεφάλι του και κοίταξε τους ανθρώπους κι εκείνοι ένιωσαν βαθιά γαλήνη. Και με φωνή μεγάλη είπε:

όταν σε καλεί ο έρωτας, ακολούθησέ τον,
Παρόλο που τα μονοπάτια του είναι σκληρά κι απόκρημνα.
Κι όταν σ' αγκαλιάσουν τα φτερά του, παραδόσου,
παρόλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο μέσα στις φτερούγες του μπορεί να σε πληγώσει.

Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψε σ' αυτόν,
παρόλο που η φωνή του μπορεί να κομματιάσει τα όνειρά σου,
σαν το βοριά που ερημώνει τον κήπο.

Γιατί, όπως ο έρωτας σε στέφει, έτσι και θα σε σταυρώσει.
Όπως είναι για το μεγάλωμά σου, έτσι είναι και για το κλαδεμά σου.
'Οπως ανεβαίνει στην κορυφή σου και χαιδεύει τα πιο τρυφερά κλαδιά σου
που τρεμοπαίζουν στον ήλιο,
Έτσι θα κατέβει και μέχρι τις ρίζες σου
και θα ταρακουνήσει την προσκόλλησή σου στη γη.

Σαν δεμάτια σταριού σε μαζεύει κοντά του.
Σε αλωνίζει για να σε γυμνώσει.
Σε κοσκινίζει για να σε ελευθερώσει από τα φλούδια σου.
Σε αλέθει για να σε λευκάνει.
Σε ζυμώνει μέχρι να γίνεις εύκαμπτος.

Κι ύστερα σε παραδίνει στην ιερή του φωτιά
για να μπορέσεις να γίνεις ιερό ψωμί για του Θεού το ιερό γλέντι.

Όλα αυτά θα σου κάνει ο έρωτας,
για να μπορέσεις να γνωρίσεις τα μυστικά της καρδιάς σου και μέσα απ' αυτη τη γνώση
να γίνεις κομμάτι της καρδιάς της Ζωής.

Αν όμως μέσα στο φόβο σου αναζητάς μόνο την ειρήνη του έρωτα
και την ευχαρίστηση του έρωτα,
Τότε θα ήταν καλύτερο για σένα να καλύψεις τη γύμνια σου
και να βγεις έξω από το αλώνι του έρωτα,
Στον χωρίς εποχές κόσμο,
όπου θα γελάς, μα όχι με όλο σου το γέλιο
και θα κλαις, μα όχι με όλα σου τα δάκρυα.

Ο έρωτας δε δίνει τίποτα, παρά μόνο τον εαυτό του.
και δεν παίρνει τίποτα παρά μόνο τον εαυτό του.
Ο έρωτας δεν κατέχει και δεν κατέχεται.
Γιατί ο έρωτας αρκείται στον έρωτα.

Όταν αγαπάς, δεν θα έπρεπε να λες,
"Ο Θεός είναι στην καρδιά μου,"
αλλά μάλλον "βρίσκομαι στην καρδιά του Θεού."

Και μη νομίζεις ότι μπορείς να οδηγήσεις την πορεία του έρωτα,
γιατί αν ο έρωτας σε βρει άξιο, θα οδηγήσει τη δική σου πορεία.

Ο έρωτας δεν έχει άλλη επιθυμία παρά να εκπληρώσει τον εαυτό του.

Αν όμως αγαπάς και πρεπει οι ανάγκες να έχουν επιθυμίες,
ας είναι αυτές οι επιθυμίες σου.

Να λιώσεις και να γίνεις σαν το τρεχούμενο ρυάκι που
τραγουδάει τη μελωδία του στη νύχτα.

Να γνωρίσεις τον πόνο της πολύ μεγάλης τρυφερότητας.

Να πληγωθείς από την ίδια τη γνώση του έρωτα.
Και να ματώσεις πρόθυμα και χαρούμενα.

Να ξυπνάς την αυγή με φτερά στην καρδιά σου
και να ευχαριστείς για μια ακόμη μέρα έρωτα.

Να ξεκουράζεσαι το μεσημέρι
και να διαλογίζεσαι πάνω στην έκσταση του έρωτα.

Να γυρίζεις στο σπίτι σου το σούρουπο με ευγνωμοσύνη.

Κι ύστερα να κοιμάσαι με μια προσευχή
για τον αγαπημένο που έχεις στην καρδιά σου
και με ένα δοξαστικό τραγούδι στα χείλη σου.

Χαλίλ Γκιμπράν - Ο Προφήτης

Shaman's Journey

Πλήρης

2011-11-11T01:11:00.000-08:00

Όσο πιο πολύ αισθανθώ, όσο πιο πολύ αισθανθώ
                                 σαν διαφορετικά πρόσωπα,
όσο πιο πολλές προσωπικότητες αποκτήσω,
όσο πιο έντονα, πιο στριγκά τις αποκτήσω,
όσο πιο ταυτόχρονα αισθανθώ μ' όλες αυτές,
όσο πιο ομοιότροπα διαφορετικός, ανομοιότυπα προσεκτικός,
                                                 υπάρξω, αισθανθώ, ζήσω, είμαι,
τόσο πιο πολύ θα αποκτήσω τη συνολική ύπαρξη του σύμπαντος,
τόσο πιο πλήρης θα' μαι σ' ολόκληρη την έκταση του διαστήματος,
                   τόσο πιο όμοιος με τον Θεό, όποιος και να' ναι,
                   γιατί όποιος και να' ναι, ασφαλώς είναι το Άπαν,
κι έξω απ' αυτόν έχει μόνο Αυτόν, και το Άπαν γι' αυτόν είναι λίγο.

Αλβάρο Ντε Κάμπoς

................................................................................................
.

Σονάτα υπό το Σεληνόφως

Moonlight Sonata- Beethoven

Πανσέληνος...

2011-09-11T23:15:00.000-07:00

"Της έφερνε δώρα αφανέρωτα. Κι ανεμώνες βρεγμένες από την πάχνη του πρωινού. Kαι μικρές πυγολαμπίδες. Για να γίνουν άστρα στο χλωμό χρυσό των μαλλιών της.
Τον στοίχειωνε τις νύχτες. Από όλους τους ανθρώπους τον απομάκρυνε. Κι ο κόσμος έμοιαζε για αυτόν σαν μια εικόνα θολή, κιτρινισμένη από τον χρόνο. Κανένα ρολόι δεν μετρούσε τις ώρες δίπλα της. Κι αυτός καθόταν εκεί, μαγεμένος μέσα στον λόφο. Του έδωσε να πιει το μαγικό παλιό κρασί, που όταν το πίνεις όλα τα ξεχνάς. Όλα. Εκτός από την Βασίλισσα των Ξωτικών.."

από το βιβλίο " Νεράιδες και ξωτικά"

Σωκράτης Μάλαμας- Νεράιδα

Πανσέληνος σήμερα. Σε άλλους λαούς θεωρείται μεγάλη γιορτή. Και για μένα είναι μεγάλη μέρα, πάντα. Κι ας μην ξέρω πολλές λεπτομέρειες για το ρόλο που παίζει. Απλά την απολαμβάνω Συνήθως είμαι μέσα στην τρελλή χαρά, όπως σήμερα, κάποιες άλλες φορές ε ένα πεσιματάκι μου το φέρνει. Μια αδιόρατη θλιψη..
Συνεχής αλλάγή. Τόσο όμορφη. Αδειάζει, γεμίζει. Νέα σελήνη, Πανσέληνος. Φασεις του φεγγαριού. Φάσεις της ανθρώπινης κατάστασης....
Απολαύστέ την, εις πείσμα των μαυρων κι άραχνων καιρών.
Το μόνο που χρειάζεται για να την αντικρίσετε είναι να σηκώσετε το κεφάλι σας.
Ψηλά.

Μέτρησα τ' αστέρια τ' ουρανού

2011-07-05T00:44:00.000-07:00

Όσο κρατήσει η ζωή κρατεί κι ο θάνατος.

Ώρα να σκεφτώ τα μελλούμενα

σωριασμένα αιφνίδια στο χθες.

Φοβερή ασυνέχεια: ο πλούτος μου είναι το στήθος μου.

Γι αυτό ποτέ δεν παζάρεψα το ηλιοβασίλεμα

και ταξιδεύω σίγουρος,

όσο η μίνθη ταξιδεύει και το ασπροθύμαρο.

Νίκος Καρούζος

κι η νύχτα λέει της ξαστεριάς

δεν έχω αστέρια απόψε.

Νίκος Καρούζος (ΣΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ – ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟ ΜΠΑΧ)

Απόσπασμα από συνέντευξη του ποιητή:
Χάρης Βλαβιανός:

-Νομίζω ότι κάθε ποιητής κουβαλά μέσα του τη δική του Ελλάδα –αυτή είναι που τον βοηθά να γράψει και σ’ αυτή απευθύνεται. Ποιά είναι η δική σου Ελλάδα;

Νίκος Καρούζος:

«Η Ελλάδα της γλώσσας. Αυτής της τρισχιλιόχρονης γλώσσας που, κατά το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό της, από άποψη λεξιλογίου, έρχεται μέσα απ’ τα βάθη του καιρού. Γι’ αυτό είμαι γλωσσικά διαχρονικός. Αυτή η γλώσσα η εκπληκτικά πλούσια, είναι μιά γλώσσα δαιμονιακή, μεγάλης μουσικότητας, αν ξέρει να χειριστεί τις δομές του λεκτισμού ο λέγων ή ο γράφων».
Χάρης Βλαβιανός:

-Άρα δεν χρησιμοποιείς την ελληνικότητα ως άλλοθι, όπως άλλοι, αλλά ως υπόδειγμα γραφής.

Νίκος Καρούζος:

«Ακριβώς. Ελάχιστες είναι οι αναγωγές μου σε πρόσωπα και σε θεωρήματα. Γιατί αυτό που μ’ ενδιαφέρει ήταν να κερδίσω αυτή την εκστατική λακωνικότητα που χαρακτηρίζει τον θησαυρό της ελληνικής γραμματείας, αρχίζοντας από τα ορφικά, περνώντας από το Βυζάντιο και την τουρκοκρατία και φτάνοντας ως τα σήμερα».

Χάρης Βλαβιανός:

-Μήπως γύρω απ’ αυτόν τον άξονα περιστρέφεται, τελικά η ποίησή σου;
Νίκος Καρούζος:

«Εγώ πρόσφερα στους Έλληνες –αν είναι επιτρεπτό να πω κάτι υπέρ εμού- μιά νέα συνείδηση της ελληνικής γλώσσας. Αυτό το έχουν καταλάβει ελάχιστοι. Θα το καταλάβουν περισσότεροι στο μέλλον, και μ’ ενδιαφέρει να το καταλάβουν οι Έλληνες της ουσίας. Δεν με νοιάζουν εμένα τα κατεστημένα. Αυτοί είναι κομπλεξικοί τύποι, αβυσσαλέοι. Δεν βρίσκεις άκρη μ’ αυτούς, όλοι τους θέλουν ψυχοφάρμακα. Μ’ ενδιαφέρει ο ουσιαστικός Έλληνας – κι αυτός, υπάρχει».
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 1990

Τσόμσκι και Μαρκος

2011-06-20T01:44:00.000-07:00

«Φεύγουμε, αλλά όχι με άδεια χέρια», δήλωσε στις 29 Μαρτίου 2001, στην Πόλη του Μεξικού, ο υποδιοικητής Μάρκος αναγγέλλοντας την επιστροφή του στην Τσιάπας(εξεγερμενες, αυτονομημενες περιοχες του Μεξικό) για να εγκατασταθεί και πάλι στο παράνομο γενικό στρατηγείο του, κοντά στη Λα Ρεαλιδά.
Την προηγουμένη, οι ζαπατίστας, με τη φωνή της κομαντάντε Εστέρ, είχαν κατορθώσει να εκφραστούν μπροστά στο μεξικανικό κοινοβούλιο και, στο όνομα των πενήντα εφτά ιθαγενών εθνοτήτων, να υπενθυμίσουν το τεράστιο χρέος του Μεξικού απέναντι στους Ινδιάνους, τους πρωταρχικούς λαούς. Με την υποστήριξη του νέου προέδρου Βισέντε Φοξ, οι διαπραγματεύσεις για την αποκατάσταση της ειρήνης στην Τσιάπας, που είχαν διακοπεί απότο 1996, μπορούσαν να ξαναρχίσουν.

Με αυτόν ακριβώς το στόχο, με θεαματικό τρόπο, ο ηγέτης του ΖαπατίστικουΣτρατού Εθνικής Απελευθέρωσης (ΕΖLΝ) είχε βγει για πρώτη φορά, στις 24 Φεβρουαρίου 2001, από την παρανομία. Εκείνη την ημέρα, ο διάσημος μασκοφόρος γκεριγιέρο είχε αφήσει το δάσος Λακανδόνα της Πολιτείας της Τσιάπας2και είχε ξεκινήσει ειρηνικά, μέσα σ' ένα άσπρο λεωφορείο, την πορεία του προς την Πόλη του Μεξικού. Με την υποστήριξη χιλιάδων συμπαθούντων που συγκεντρώθηκαν σε όλο το μήκος της διαδρομής.

"Η πορεία των ζαπατίστας προς την Πόλη του Μεξικού», δήλωσε ο μεγάλος αμερικανός διανοούμενος Νόαμ Τσόμσκι, «ανοίγει σε παγκόσμια κλίμακα μεγάλες ελπιδοφόρες προοπτικές. Είναι η απόδειξη ότι ένας κοινωνικός αγώνας, που διεξάγεται έξω από το θεσμικό πολιτικό πλαίσιο, μπορεί να υποχρεώσει τις αρχές να αποδεχτούν μείζονες αλλαγές. Μετά από αυτή την επιτυχία, πρέπει να ελπίσουμε ότι ο Μάρκος και οι ζαπατίστας θα κατορθώσουν να συνάψουν στενές σχέσεις με τις ΜΚΟ και τις σκορπισμένες σε όλο τον κόσμο κινήσεις πολιτών, έτσι ώστε να πλέξουν δεσμούς αλληλεγγύης και αμοιβαίας υποστήριξης. Αν όλα αυτά τα κινήματα κατορθώσουν να συμμαχήσουν και να αλληλοϋποστηριχτούν,θα μπορέσουν να αλλάξουν την πορεία της σύγχρονης ιστορίας και να βάλουν φρένο στην παγκοσμιοποίηση. Γι' αυτό, οι πολιτικοί υπεύθυνοι, οι οικονομικοί ιθύνοντες και τα μεγάλα ΜΜΕ κάνουν τα πάντα για να αποσοβήσουν μια τέτοια συμμαχία».

αποσπάσματα απο το βιβλίο "Η ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ" του Ιγνάσιο Ραμονέ

Ο ρυθμός του κόσμου

2011-06-15T13:24:00.000-07:00

Σαν μ’ αρπάχθηκε η χαρά

που εχαιρόμουν μια φορά,

έτσι σε μιαν ώρα,

μες σ’ αυτή την χώρα,

όλα αλλάξαν τώρα!

Και από τότε που θρηνώ

το ξανθό και γαλανό

και ουράνιο φως μου,

μετεβλήθη εντός μου

και ο ρυθμός του κόσμου.

Βιζυηνός Γεώργιος

Το ονειρο του πολεμιστή- Γιάννης Χαρούλης

Παρακολουθησα με ενδιαφέρον σημερα τόσο τα επικοινωνιακα πολιτικά τρυκ κυβέρνησης , αντιπολιτευσης και λοιπών προοδευτικων δυνάμεων όσο και την πανσέληνο-εκπληκτικη η έκλειψή της.....
Κι ηρθε στο νου μου πάλι ένα ερώτημα που στριφογυρίζει στο μυαλό μου καιρό τώρα:
Αγαπάει κανεις μας αυτή την χώρα?
Είναι κανείς μας πατριώτης?
Τι σημαινει να είσαι πατριώτης σήμερα? Εχουν σχεση οι εθνικιστικες κορωνες με την αγάπη στην πατρίδα κι αν όχι γιατί όλοι τις χρησιμοποιούν?
ΕΧΟΥΜΕ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΤΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ, ΤΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ.
ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΤΙΣ ΕΡΜΗΝΕΥΑΜΕ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΉ?
Ή, ΓΙΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΣΗΜΑΣΙΑ?
Αναρωτιέμαι απλά.
Πολλά δεν ξέρω να πω, ειναι καλυτερα να μη μιλας αν δεν γνωριζεις ίσως, αλλά κι αν δεν μιλησεις πώς θα μάθεις? Εξ αποκαλυψεως?
(μίλησε κι είπε η -μεγαλειώδης- πεταλούδα)

................

2011-06-08T14:09:00.000-07:00

Aναμνήσεις, παρελθόν, δεσμά, έγραφα λίγο καρό πριν.
Ο πατέρας μου ζούσε ακόμα τότε.
Τον είχαν ρωτήσει κάποτε κάποιοι φίλοι να τους μιλήσει για τη ζωή και πως να την ζει σωστα ο ανθρωπος. Ήταν άνθρωπος ιδιαίτερος και απέπνεε μια ήρεμη δύναμη.
-Να είναι καλός άνθρωπος, απάντησε. Να κάνει το καλό, κι αν συνειδητοποίησε πως έκανε κακό, να γυρίσει πίσω, να το διορθώσει κι αν αυτό δεν γίνεται, απλά να μην το ξανακάνει.
Τον είχα αποχαιρετήσει όσο βρισκόταν εν ζωή, οπότε ήμουν ήρεμη όταν έκλεισε τα ματια του για τελευταία φορά.
-Δεν πιστευω πατερα μου να φοβάσαι? τον ρωτουσα τον τελευταιο καιρό ενοσω ηταν πασιφανές πως οι μέρες ήταν οι τελευταίες.
-Οχι, απαντούσε, γιατί να φοβηθώ?
Δεν ειχε ασχοληθει με θρησκειες και λοιπά θέματα που εξασφαλίζουν τον παραδεισο ή σε κατατασουν στην κόλαση.
Ήταν ένας ελευθερος άνθρωπος που έπραττε κατα συνειδηση, δεν φοβήθηκε να πολεμησει για την πατριδα του κι ειναι αυτός που μου μεταδωσε την αγαπη για τη γνωση.
Και μου έμαθε πως μέσα απο τη γνώση μόνο μπορει ο ανθρωπος να ελευθερωθει.
Λένε πώς τίποτα δεν χάνεται στην κοσμική θαλασσα του φωτός κι είμαι σίγουρη για αυτό. Ιδιαίτερα τώρα που μια λάμψη της εχει γινει κι ο πατερας μου.

Active member-Φυλακας άγγελος

Πάλι εδώ

2011-06-04T07:24:00.000-07:00

Ξαφνική βροχή έπιασε πάλι.Τις τελευταιες μερες όλο βρέχει, σαν να ειναι άλλη η εποχή, σα να μην είναι Αθήνα αλλά κάποια άλλη πόλη, κάπου αλλού. Έτσι ίσως να είναι στα τροπικά μέρη που βρέχει κι η βροχή κολλάει πάνω σου αλλά δεν κρυώνεις, λεω εγώ τώρα.

Δουλειες πολλές, το σπίτι καράβι κινούμενο αλλά καθόλου κουρασμένη δεν αισθάνομαι. Σαν όλα να έχουν μπει στην θέση τους, ήδη.

Αναδιαταξη, γενικότερη, στο σπίτι και παντού.

Ξανά και πάλι. Πολυ ενδιαφέρον είναι οπότε γιατι να μην το κάνεις πάλι και ξανά? Όλοι το κάνουμε αλλά ως επί το πλείστον εν αγνοία μας, ασυνείδητα.

Σα να ξαναβγαίνω, σα να ξαναρχίζω, σα να τέλειωσε η χειμερία νάρκη. Κοιταζομαι σαν ξαφνιασμένη, σαν απορημένη. Εγω είμαι αυτή?

Αλλιώτικη. Πάλι.

Ισως, αυτη η αέναη μεταβολή που έχουμε τόσες φορές συζητήσει, απλά να μου είναι ακόμα περισσότερο συνειδητή.

Επίγνωση. Γυρνάει συνέχεια στο νου μου αυτη η έννοια.Όλοι οι σοφοί άνθρωποι "έχε επίγνωση", έλεγαν.

Δεν είπαν όμως πως την επιγνωση συνοδευουν και πολλές απουσίες. Συναισθημάτων περισσότερο. Και ησυχία μαζί, μιαν εσωτερική ησυχία, σαν τίποτα να μη μπορεί να σε ταράξει, σαν τίποτα να μη σε φοβιζει πια. Κι ο θυμός ακόμα, ελεγχόμενος κι ηρεμος κι αυτος.
Όλα αυτα οδηγουν σε μεγαλύτερη καθαρότητα του νου και σε ορθότερες δράσεις όταν καλείσαι να πράξεις. Νομίζω, ή μάλλον πιστευω ειναι πιο σωστη λέξη.

Γίνεται πιο καθαρός ο νους αλλά μεχρις ότου να είναι κατακτημένη η νέα ικανότητα ή το νέο επιπεδο επιγνωσης είναι σα να ακροβατείς απορημένος.

Αλλά δεν πέφτεις όπως αρχικά νομιζες. Απλά σταθεροποιεις την ικανοτητα σου να ισορροπεις όλο και πιο σταθερά πάνω στο λεπτο σκοινί, προχωρώντας στο άγνωστο κάνοντάς το γνωστό. 'Ο,τι ήταν λίγο πριν ασυνείδητο έρχεται η ώρα που γίνεται συνειδητό. Επίπονη κι επώδυνη διαδικασία. Απαιτεί τεράστα ποσά ενέργειας γιατι κι η ίδια η γνώση για να Κατανοηθεί, ενεργοβόρα είναι.
Ο Παρατηρητής στα μέσα και στα έξω.....

Α. Μεγαλουργησα πάλι......

Τραγουδάκι φωτεινό και τερμα τα λόγια τα πολλά.....

Τίποτα δεν χάθηκε ποτέ από κανεναν ...

Σωκράτης Μάλαμας

Πού υπάρχουν άνθρωποι σ' αυτόν τον κόσμο?

2011-05-25T23:57:00.000-07:00

Ποίημα σε ευθεία γραμμή

Δε γνώρισα ποτέ κανέναν που να τον τσάκισαν στο ξύλο.
όλοι μου οι γνωστοί υπήρξαν πρωταθλητές σε όλα.

Εγώ, τόσες φορές χυδαίος, φαύλος κι ελεεινός,
τόσες φορές αδιαφιλονίκητα παράσιτο,
ασυγχώρητα βρόμικος,
εγώ που τόσες φορές δεν είχα την υπομονή να κάνω μπάνιο,
εγώ που τόσες φορές υπήρξα γελοίος, παράλογος,
που πεδικλώθηκα δημοσίως στα χαλιά των καλών τρόπων,
που υπήρξα γελοίος, τσιγκούνης, υποταγμένος κι υπερόπτης,
που υπέφερα ταπεινώσεις σιωπηλά,
που όταν δεν σιώπησα ήμουν ακόμα πιο γελοίος,
εγώ που υπήρξα κωμικός για τις καμαριέρες,
εγώ που αισθάνθηκα το κλέισιμο του ματιού των κλητήρων,
εγώ που διέπραξα αίσχη οικονομικά, ζητώντας δανεικά
     χωρίς να τα ξεπληρώσω,
εγώ, που σαν ήρθε η ώρα της τιμωρίας, κρύφτηκα
πέρα απο τη δυνατότητα της τιμωρίας,
εγώ που υπέφερα την αγωνία των μικρών ασήμαντων
     πραγμάτων,
διαπιστώνω πως δεν υπάρχει όμοιός μου στον κόσμο.

Όλος ο κόσμος που γνωρίζω και μιλάει μαζί μου
ποτέ δεν διέπραξε μια γελοία πράξη, ποτέ δεν ταπεινώθηκε,
δεν υπήρξαν παρά πρίγκηπες- όλοι τους πρίγκηπες- στη
       ζωή.....
Και τι δεν θα'δινα για ν' ακουσω την ανθρώπινη φωνή
    κάποιου
να εξομολογείται όχι μια αμαρτία αλλά μια παλιανθρωπιά,
να διηγείται όχι μια βιαιότητα αλλά μια δειλία!
Όχι, όλοι τους είναι το Ιδανικό αν ακούσω τι μου λένε.
Ποιος σ' αυτό τον απέραντο κόσμο θα μου εξομολογηθεί
    ότι μια φορά υπήρξε ελεεινός;
Ω πρίγκηπες, αδέλφια μου,

Άει στο καλό, βαρέθηκα τους ημίθεους!
Πού υπάρχουν άνθρωποι σ' αυτό τον κόσμο;

Λοιπόν, μονάχα εγώ είμαι ο ελΕεινός κι ο λάθος σ' αυτή τη
      γη;

Μπορεί οι γυναίκες να μην τους αγάπησαν,
μπορεί να τους πρόδωσαν- αλλά ποτέ τους δεν υπήρξαν
       γελοίοι!
Κι εγώ, που υπήρξα γελοίος χωρίς να με προδώσουν,
πώς μπορώ να μιλώ με τους ανώτερούς μου χωρίς να
     τρέμω;
Εγώ, που υπήρξα ελεεινός, στην κυριολεξία ελεεινός,
ελεεινός με την ταπεινή και ποταπή έννοια της
      ελεεινότητας.

Αλβάρο ντε Κάμπος (ετερώνυμος του Φερνάντο Πεσσόα)

ΑΙΝΤΕ ΘΥΜΑ ΑΙΝΤΕ ΨΩΝΙΟ...

2011-05-25T02:45:00.000-07:00

Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια

κούτσα μια και κούτσα δυο στης ζωής το ρημαδιό

Μεροδούλι ξεροδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι

ούλοι δούλοι αφεντικό και μ' αφήναν νηστικό

και μ' αφήναν νηστικό

Ανωχώρι κατωχώρι ανηφόρι κατηφόρι

και με κάμα και βροχή ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή

Είκοσι χρονώ γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι

κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά

του χωριού την εκκλησιά

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο

αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

Και ζευγάρι με το βόδι άλλο μπόϊ κι άλλο πόδι

όργωνα στα ρέματα τα φεδό σας στρέμματα

Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα

να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαί

για τ' αφέντη το φαί

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο...

Koίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινίσει

άλλος ήλιος έχει βγει σ' άλλη θάλασσα άλλη γη

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο...

Στίχοι: Κώστας Βάρναλης

Μουσική: Λουκάς Θάνος

Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

"Kάντε ησυχία να μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες"..........

Με το σύνθημα «Κάντε ησυχία μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες», οι Ισπανοί συγκεντρωμένοι διαδηλωτές στη Μαδρίτη μας κοροιδευουν για την απάθειά μας.
Ισπανοί «Αγανακτισμένοι», όπως έχει ονομαστεί το κίνημα της 15ης Μαΐου, παραμένουν εδώ και μέρες στην πλατεία Puerta del Sol της Μαδρίτης, αψηφώντας τις απαγορεύσεις των διαδηλώσεων.
Όπως λένε οι διοργανωτές, στις 28 του μήνα θα αποφασίσουν τις επόμενες κινήσεις τους. Έως τότε δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν και από τα μεγάφωνα φωνάζουν «Δεν αποχωρούμε» και «Δεν θα μας μετακινήσουν από την πλατεία del Sol».
Τι γίνεται όμως στη δική μας πλευρά;
Εκδηλώσεις αγανάκτησης αλά… ισπανικά κατά της κρίσης προγραμματίζουν οι «αγανακτισμένοι» πολίτες για απόψε στην πλατεία Συντάγματος, στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στο Ηράκλειο, στα Χανιά, στα Γιάννενα, στη Λάρισα, στο Βόλο, στη Λαμία, στην Κέρκυρα σε άλλες πόλεις της ελληνικής επικράτειας.
Οι κινητοποιήσεις οργανώθηκαν μέσω facebook και σε χρόνο ρεκόρ χιλιάδες πολίτες έστειλαν ηλεκτρονικά μηνύματα υποστήριξης, στα οποία δήλωναν ότι θα συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας.
Ενδεικτικό είναι ότι μέχρι τώρα έχουν δηλώσει την υποστήριξή τους στο γκρουπ «Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα» πάνω από 26.000 άτομα.
Και παρά το ότι η σελίδα, για άγνωστους λόγους, «εξαφανίστηκε», αμέσως δημιουργήθηκαν καινούργια groups στα όποια μέσα σε λίγη ώρα χιλιάδες νέοι στην πλειοψηφία Έλληνες δηλώνουν ότι αύριο θα είναι εκεί: Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα
Η συμμετοχή μέσα από τους διαδικτυακούς τόπους, τους τόπους κοινωνικής δικτύωσης ξεπερνά κάθε προηγούμενο και φτιάχνει ένα μοναδικό ειρηνικό κίνημα που φωνάζει σε όλους τους τόνους ότι «Οι Έλληνες δεν κοιμούνται…».
Το κίνημα των «Αγανακτισμένων» επεκτείνεται με γοργούς ρυθμούς σε όλη την επικράτεια. Ώρα με την ώρα όλο και περισσότερες πόλεις, όλο και πιο πολλοί πολίτες δίνουν ραντεβού στις 18:00 σε κεντρικά σημεία.

πηγή

Δεσμά

2011-05-08T09:26:00.000-07:00

Τα περιστερια

Aφηνε όλα αυτά τα χρόνια το κορμί της

απλώς να βρίσκεται εκεί και να υπάρχει

Kαι 'κείνο τόσα χρόνια είχε μάθει να ζεί,

μαζί της...

Τα περιστέρια περιμέναν στην πλατεία

κάθε απόγευμα να τα ταΐσει

Όμως απόψε η παράξενη κυρία

είχε αργήσει...

Μπήκε στο σπίτι της απότομα ο αέρας

και όπως τίναζε από πάνω του τ' αστέρια

την τρόμαξε και κάτι κρύα χέρια

της δείχνανε το τέλος της ημέρας...

Από τότε όλα αυτά τα καλοκαίρια

μπαίνουν στο σπίτι με μηνύματα στο ράμφος

από τον άλλο κόσμο πέρα από το βάθος

κάτι παράξενα πουλιά

τα περιστέρια...

Αν σηκωθεί μέσα στον ύπνο σου ο αέρας

και 'ρθεί στο τζάμι σου μπροστά και μουρμουρίζει

πες του να πει μια ιστορία, που τη γνωρίζει,

την ιστορία με την ωραία και το τέρας...

Και 'γώ που χρόνια τώρα ζαλισμένος

γυρνώντας σπίτι μου περνάω απ' την πλατεία

αναρωτιόμουν λίγο πριν αφηρημένος

τι ν' απέγινε εκείνη η κυρία...

Aυτό το τραγούδι για κάποιο λόγο, ειδικά σε κάποιους στίχους, μου θυμίζει τον εαυτό μου.

Εκει που λεει:

"μπήκε απότομα στο σπίτι της ο αέρας

κι οπως τίναζε απο πάνω του τα αστέρια

την τρόμαξε

και κάτι κρύα χέρια

της δείχνανε το τέλος της ημέρας........"

Ένα πολύ απλό πράγμα μπορεί να σε τρομάξει πολύ,

πολύ πολύ να σε τρομάξει.

Και να παγώσεις ολόκληρος.

Να γινεις κρύος σαν μάρμαρο ή παγωμένος σαν πεθαμένος κι ας κυλά το αίμα.

Κυλά

αλλά είναι παγωμένο.

Το αγαπάω πολυ αυτό το τραγούδι.Κι ας ειναι θλιμμένο.

Εμενα δεν με θλίβει, καθόλου.

Γιατι ξέρω τι απέγινε εκείνη η κυρία.

Εκείνη η παράξενη κυρία, δεν τρομάζει πια με τον αέρα αλλά διασκεδάζει με τα αστέρια που τινάζει ο αέρας πάνω της......

Αυτά.

"Μη μιλάς δυνατά γιατί αυτό εδώ είναι ζωή-"

2011-04-27T02:59:00.000-07:00

"Μη μιλάς δυνατά γιατί αυτό εδώ είναι ζωή-"

Μη μιλάς δυνατά, γιατί αυτό εδώ είναι ζωή-

ζωή και η συνείδησή της,

γιατί η νύχτα προχωράει, είμαι κουρασμένος, δεν κοιμάμαι,

κι αν βγω στο παράθυρο,

βλέπω κάτω απ΄ τα βλέφαρα του ζώου, τα πολλά μέρη των

άστρων............

Κουράστηκα τη μέρα με την ελπίδα να κοιμηθώ τη νύχτα,

είναι νύχτα σχεδόν άλλη μέρα. Νυστάζω. Δεν κοιμάμαι.

Νιώθω όλη την ανθρωπότητα μέσα απ΄ την κούραση-

μια κούραση που κάνει σχεδόν σάρκα τα οστά μου.....

Είμαστε όλοι εκείνο.....*

Λικνιζόμαστε, μύγες, με τα φτερά πιασμένα,

στον κόσμο, ιστό αράχνης πάνω απ΄ την άβυσσο.*

21/10/1931

από το βιβλιο: Η "Θαλασσινή ωδή" και άλλα ποιήματα

Άλβαρο ντε Κάμπος

(ο μηχανικος ετερωνυμος του Πεσσοα, ό μονος ετερωνυμος που χρησιμοποιει γραφομηχανή-εμβλημα της αγαπης του για τις μηχανες,...Ο τελευταιος ετερωνυμος του Πεσσοα, ειναι ναυπηγος μηχανικος).

Κάθε φορά που διαβάζει κάποιος, είτε ποίηση είτε οποιοδήποτε άλλο κείμενο στην ουσία «συνομιλεί» με τον συγγραφέα του κειμένου και με ό,τι αυτός «περιγράφει». Ανάλογα με τα ενδιαφέροντα, τις γνώσεις, τη φιλοσοφία και γενικότερα την «κατεύθυνση» του μυαλού του αναγνώστη, καθώς και γενικότερα με τα προηγούμενα γνωστικά του κεκτημένα «μεταφράζει» και έτσι αναλύει και το κείμενο που μελετά. Αναγνωστική προσληπτικότητα λέγεται στην παιδαγωγική η διεργασία αυτή και ως προς την τέχνη , η ικανότητα αυτή ονομάζεται αισθητική προσληπτικότητα.

Κοινώς, για άλλη μια φορά Ό,ΤΙ είσαι, αυτό βλέπεις, αυτό αντιλαμβάνεσαι, αυτό νιωθεις. (Ή νομιζεις ότι νιώθεις- ένας παλιός φίλος έλεγε πως ο ανθρωπος εχει τα συναισθήματα που τον βολευει να εχει ανά κατασταση και φάση. Αδικο δεν είχε πάντως. Πάλι ξεφευγω?)

Και στα κείμενα, λοιπόν, η ιδια λειτουργία λαμβανει χώρα, αντιλαμβάνεσαι όποιο κομματι θελεις ή μπορείς, με τον τρόπο που μπορεις. Στην ουσία είναι σα να κανεις διαλογο με τον συγγραφεα, με τον ποιητή ή τον καλλιτεχνη του έργου που "μελετας".

Προβάλλεις τον εσωτερικό σου εαυτό, πάνω στη γραφή του Άλλου, ανάλογα με το ποιες προσλαμβάνουσες παίρνεις από αυτόν.

Απολαμβάνοντας, ταυτόχρονα, την γραφή κάποιου Άλλου.

Διαβάζοντας το ποίημα σταθηκα σε δυο σημεία:

Είμαστε όλοι Εκείνο.

Μου ηρθε στο μυαλό η κλασική φράση της της advaita Vedanta Ειμαι Εκείνο που περικλείει συμπυκνωμένες πολλές έννοιες της ινδουιστικής άποψης για τον κόσμο, τη συνειδητότητα και την ψυχή.

*(Στην ινδουιστική θρησκεία αναφέρεται ο όρος "Άτμαν".

Το εσωτερικό, δηλαδή, κομμάτι μας που ειναι συνειδητό και "έχει" επίγνωση.

Η συνειδητότητα. Είναι η βαθύτερή μας, Αληθινή φύση. Ψυχή θα λέγαμε εμεις οι δυτικοί, με τη διαφορά όμως ότι ψυχή (άτμαν) και θεός (μπράχμαν) είναι ένα και το αυτο και ας χρησιμοποιούν διαφορετικούς όρους. Για τους ινδουιστές, η ψυχή (σας και η δική μου και του καθενός) ειναι ίδια με την βαθύτερη, απεριοριστη, αυθύπαρκτη πραγματικότητα του Όλου σύμπαντος, το οποίο αποκαλουν μπράχμαν, το ας πούμε αντίστοιχο σε μας της εννοιας του θεού. Μόνο που ο "θεός" για αυτούς ειναι απρόσωπος, πηγή των πάντων. Αποτελεί την ουσία του σύμπαντος.
Θεός λοιπόν και Ψυχή είναι Ένα και το Αυτό.

Ψυχή και Θεός είναι Ένα και το Αυτό.

(Μπράχμαν=Άτμαν )

Θεός = Ψυχή

Ψυχή= Θεός

(Άτμαν= Μπράχμαν)

Με λίγα απλά λόγια. ο εσωτερικός Εαυτός μας , το Αληθινό Είμαι ισούται με τον Θεό.

Είμαι Αυτό.)

στον κόσμο, ιστό αράχνης πάνω απ΄ την άβυσσο.*

(διαβάζοντας αυτόν τον στίχο μου ηρθε ως εικόνα, η πολύ όμορφη μεταφορά της ινδουιστικής κοσμολογίας : το δίχτυ του θεού Ιντρα:

Είναι μια μεταφορική εικόνα που περιγράφει την πραγματικότητα ως ένα απεριόριστο δίχτυ , στο οποίο κρέμεται μια άπειρη ποσότητα από διαφανείς χάντρες-θεότητες. 'Ενα κολιέ από διαφανή πετράδια που συμβολίζουν φωτεινές, ουράνιες θεότητες, φανταστείτε. Ιδιαίτερα λαμπερά, στραφταλίζουν στο φως της ημέρας. Όπως λαμπυρίζουν τα διαμάντια.

Η επιφάνεια κάθε πετραδιού αντανακλα ολοκληρωτικά το κάθε ένα από τα υπόλοιπα καθώς και ολόκληρο το κολιέ-δίχτυ.

Κάθε πετράδι, αντικαθρεφτίζει το άλλο, που αντικαθρεφτίζει το άλλο,που αντικαθρεφτίζει το άλλο.........στο άπειρο.

Όλο αυτο, είναι ένας συμβολικός τρόπος να δείξουν τη διασύνδεση μεταξύ των πάντων καθώς και ότι ο συνδετικός ιστός της σύνδεσης αυτής είναι το Σύμπιαν.)

Τα συμπεράσματα δικά σας!

Απολαυστε το ποίημα κι αφηστε το να σας μιλησει βαθιά στην ψυχή σας όπως αρμόζει γενικοτερα στην ποίηση πόσο μάλλον στην ποίηση του Πεσσόα, που κι αυτόν τωρα τελευταια ανακαλυψα -κι ευχαριστω πολυ ξερεις εσυ ποιος...-.

Χρόνια πολλά είπα?

Στιγμές και σκαλοπάτια πιθανοτήτων

2011-04-11T00:24:00.000-07:00

Το πρώτο σκαλί

Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν

μια μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης•

«Τώρα δυο χρόνια πέρασαν που γράφω

κ' ένα ειδύλλιο έκαμα μονάχα.

Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι.

Αλλοίμονον, είν' υψηλή το βλέπω,

πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα•

και απ' το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι

ποτέ δεν θ' αναιβώ ο δυστυχισμένος».

Ειπ' ο Θεόκριτος• «Αυτά τα λόγια

ανάρμοστα και βλασφημίες είναι.

Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει

νάσαι υπερήφανος κ' ευτυχισμένος.

Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι•

τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.

Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο

πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.

Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο

πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι

πολίτης εις των ιδεών την πόλι.

Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι

και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.

Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας

που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.

Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι•

τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα».

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Στιγμές- Ν. Παπάζογλου

Το Μαγικό Πέρασμα στο Άγνωστο

2011-02-18T02:49:00.000-08:00

It is not what you do, but what you stop doing that matters.

Nisargadatta Maharaj

Αναμνήσεις. Παρελθόν. Δεσμά.

Αλυσσιδες αόρατες σε δένουν σε γεγονοτα παρελθοντικά, σε έργα που πρωταγωνίστησες, συμμετείχες έστω, αν και σκηνοθέτης τους δεν ήσουν. Ούτε σεναριογράφος. Δέσμιός τους ακόμα κι ας έχουν περάσει χρονια, αιώνες ίσως. Είναι ανυπαρκτα πια και άνευ υποστάσεως. Δεν υφίστανται πια όμως είναι ζωντανά ΜΕΣΑ ΣΟΥ και καλοθρεμμένα κιόλας. Απο σένα , μια κι ΕΣΥ τα τρεφεις έχοντας ακόμα, στραμμένη την Προσοχή ΣΟΥ, τη σκέψη Σου, το συναισθημά Σου, δηλαδή όλη Σου την ενέργεια σ' αυτά. Στο τώρα είσαι νεκρός ή εστω ημιζώντανος, αυτοματοποιημένος στην καθημερινότητά σου, γεμάτος θυμό, νεύρα, ονειροφαντασίες και γεμάτος απόλαυση, ίσως αλλά...χαμένη στο πουθενά.

Φυλακισμένος σε μια φυλακή που μονος σου εφτιαξες και πεταξες και το κλειδί.

Μέσα σου το γεγονος, επωδυνο συνηθως συναισθηματικα ή και σωματικά "ζει", τρεφεται από σένα τον ιδιο. Αναπτυσσεις ενα καρκινωμα.Ένα υπερτροφικό τέρας που ενεργειακα τρεφεται απο σένα και δημιουργημά σου είναι. Απιστευτο? Κι όμως είσαι Ζόμπι του εαυτού σου. Καταναλωνεις όλη σου την ενεργεια στέλνοντας την μεσω αυτης της αόρατης κλωστουλας στο παρελθοντικο γεγονός. Αυτορουφιέσαι. Εσύ, ρουφάς εσένα. Αυτοπεθαίνεις.

ΟΛΗ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ

ΟΛΗ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Η ΣΚΕΨΗ

ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

Η ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΟΥ

ειναι στραμμενη εκει.

Ασυνείδητα γίνεται η διαδικασία αυτη αλλά μόνο Συνειδητά μπορείς να απεμπλακείς , να αποδεσμευτείς απο αυτήν.

Μόνο Συνειδητά.

Όσο δεν έχεις Επίγνωση της διαδικασίας αυτής , ζεις εν αγνοία σου στην ΄Αγνοια, ζεις ήδη "νεκρός".

Γύρνα πίσω. Φέρε το γεγονός, όλη την ιστορία στο μυαλό σου. Παρατηρησέ την . Ξαναζήστην. Κοίτα το "θέμα της ιστορίας", όλο, απο την αρχή. Αλλά ως Παρατηρητής, αποστασιοποιημένα και "ψυχρά". Ξαναβίωσέ το αλλά "απ' έξω". Με αυτόν τον τρόπο το Κατανοείς αλλά όχι πια ως συμμετέχων, ως δρων μέσα σε αυτό. Ψυχρά και ψυχραιμα. Κι έπειτα
ΣΒΗΣΤΟ. Έτσι θα χάσει τη δυναμη που έχει πάνω σου, η οποία είπαμε δυναμη είναι ΕΣΥ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ. H προσωπική σου Δύναμη έχει παραδοθεί από σενα σε κατι Α ΝΥ ΠΑΡ ΚΤΟ. Το γεγονός ως γεγονος, είπαμε, και ανευ υποστασεως ειναι και ουδετερο ειναι. Αν θες αποχαιρέτα το να πάει στην ευχή κι εχει ήδη φυγει μεσα απο σενα αυτο που χρόνια κουβαλαγες, σαν τον Σισυφο κάπως.

Ανακεφαλαίωση το λένε οι καστανεντικοί. Αποδεσμευση απο το παρελθόν και σβήσιμο της προσωπικής ιστορίας. Δεν υπάρχει πλέον προσωπική ιστορία. Δεν αφήνει ίχνη πια. Κι είσαι ελευθερος απο αυτήν.

Την πληρη αποστασιοποίηση του Παρατηρητή και της advaita vedanta μου θυμίζει, επίσης. "Πρόσεχε πού στρέφεις την Προσοχή και το νου σου". Μην πω δηλαδή πως ο Καστανεντα advaita vedanta μελετούσε και σηκωθεί το Πνεύμα του κι αρχίσει και με κυνηγάει σε μορφή αετού, γερακιού ή άλλου πτηνού.(μη ξεχνάμε πως κι εμείς φτερωτά μεγαλειώδη άπλάσματα είμεθα αλλά κατηγορίας μεγαλειωδών Εντόμων....οπότε.....σσσσσ...μη και είμεθα ανίεροι και μας κυνηγαει όλο το σύμπαντο μαζι με τους μάγους του κιόλας....)

Λύνεται, λοιπόν, άλλο ένα απο τα δεσμά που σε κρατούν ακινητοποιημένο και δεν ζεις αληθινά στο όποιο εδώ και τώρα βρίσκεσαι.

Κάθε πρόβλημα του παρελθόντος μας κρατά ακινητοποιημένους. Είναι ένα λεπτό νήμα, μια λεπτη αλλά, ενεργειακά, πανίσχυρη κλωστή που σε "κρατά" μαρμαρωμένο κι ούτε καν χαμπαρι δεν το έχουμε πάρει. Είπαμε, Ασυνείδητα γίνεται η λειτουργία αυτή.

Αν θες να κάνεις το επόμενο βήμα (έστω κι αν στην αρχή σαν τρεμάμενο να είναι το ποδαράκι σου....), αυτά τα δεσμά πρεπει να κοπούν ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ.

ΕΝ ΠΛΗΡΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Στρέφοντας την Προσοχή σου κάπου όλη η ενέργεια σου, όλο σου το Είναι βρίσκεται εκεί που είναι στραμμένη η Προσοχή σου, είπαμε.

Επιλέγεις λοιπόν.

Θέλεις να είναι η Προσοχή σου εκεί, Εδώ ή παραπέρα?

(Αφού επιλέξεις όμως Συνειδητά μετα παρακαλώ ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΗΝ ΓΚΡΙΝΙΑ!

Επελεξε ό,τι επιλεξεις αλλά δέξου και τις όποιες "συνέπειες".

Ανάσα Ελευθερίας ή Ενταση?
Αλλά όχι γκρίνια...βολευει, το ξερουμε αλλά στοπ!)

Shamanic chant: Heal the Soul

Sacred Spirit -Native American Music

Aνάσα κι έρωτά μου

2011-02-14T14:50:00.000-08:00

Μόνο ανάσαινε

Ούτε Χριστιανός

ούτε Εβραίος,

ούτε Ινδουιστής,

Βουδιστής,

Σούφι ή Ζεν.

Ούτε καμία θρησκεία ή κοινωνικό σύστημα.

Δεν έρχομαι από την Ανατολή ή τη Δύση,

δεν έρχομαι από τον ωκεανό ή το έδαφος,

δεν υπάρχω,

δεν είμαι κάποιο ον από αυτό τον κόσμο ή κάποιον άλλο.

Δεν κατάγομαι από τον Αδάμ και την Εύα, ή από κάποια άλλη πηγή.

Ο τόπος μου είναι απεριόριστος, το μονοπάτι μου δεν αφήνει ίχνη.

Ούτε σώμα ούτε ψυχή.

Ανήκω στον αγαπημένο,

έχω δει τους δύο κόσμους σαν ένα,

και αυτό τον ένα τον αποκαλώ και τον γνωρίζω σαν ένα,

πρώτον

τελευταίον,

εξωτερικόν,

εσωτερικόν,

μόνο αυτή την ανάσα

ανασαινε

ανθρώπινο όν.

Τζαλαλαντίν Ρούμι (13ος αιώνας).

Μεγάλος Πέρσης μύστης, ποιητής της πνευματικότητας και της αγάπης και ιδρυτής του τάγματος των σούφι

Έζησε το 1207-73 στην Περσία, και είναι ο εμπνευστής- δεν το δημιούργησε ο ίδιος, για το πλέον σπουδαιότερο τάγμα, στην Κόνια (Ικόνιο, Μικράς Ασίας) της Τουρκίας. Τον Σουφισμό.. Οι μαθητές του Τζελάλ Α-Ντίν Α-Ρούμι δημιούργησαν την Μεουλέουι (ή Μεβλέβι) αδελφότητα, μια οργάνωση από «περιστρεφόμενους δερβίσηδες» οι οποίοι επεδίωκαν έκσταση δια μέσου ήρεμης περιστροφής, ένας αναπτυσσόμενος με λεπτομέρεια τελετουργικός χορός που είναι γνωστός με το όνομα «Ο χορός των Ουρανίων Σφαιρών» συνοδευόμενος από μουσική, είχε σαν επιδίωξη να αναπαραστήσει την ακολουθία των ουράνιων σφαιρών. Μουσική, ψαλμωδία, χορός ή απαγγελία ποιημάτων ήταν δικαιολογημένα να επιφέρουν τέτοιες εμπειρίες ανυπέρβλητων θρησκευτικών υπερβάσεων.Στις ελληνικές επιρροές στο έργο του Ρουμί αναφέρεται το άρθρο «Τα ελληνικά ποιήματα του Μαυλανά Ρουμή και του γυιού του Βαλέντ κατά τον 13ο αιώνα» . Από εκεί συνάγονται τα εξής:

Στο έργο του Ρουμί υπάρχουν πολλά νεοπλατωνικά και γνωστικά στοιχεία. Αυτό οφείλεται – πέρα από τις ελληνικές επιδράσεις που υπήρχαν ήδη στην ισλαμική φιλοσοφία και θεολογία – στο ότι ο Ρουμί είχε ο ίδιος επαφή με έλληνες διανοούμενους της περιοχής, κυρίως κληρικούς. Ο Αφλακί, βιογράφος του Ρουμί, περιγράφει τις φιλοσοφικές συζητήσεις του Ρουμί με τον ηγούμενο της Ι. Μονής του Αγίου Χαρίτωνος (κατά τους τούρκους Άκ Μαναστίρ), κοντά στην ελληνική κωμόπολη Σίλλη του Ικονίου, την οποία μάλιστα αναφέρει ως «μονή του Πλάτωνος» (ντέιρε Αφλατούν). Από τα λίγα ποιήματα του Ρουμί σε τοπικό ελληνικό ιδίωμα δεν είναι εμφανές σε ποιο βαθμό γνώριζε την ελληνική. Φαίνεται όμως ότι ο γιος του Σουλτάν Βαλέντ γνώριζε πολύ καλά τα ελληνικά διότι έγραψε αρκετά ποιήματα σ’ αυτή τη γλώσσα.

To κλειδί και τα αντικλείδια

2011-02-09T14:10:00.000-08:00

Ελληνικό κλειδί είναι το γνωστό μα τόσο γνωστό αυτό σύμβολο, ίσως το σημαντικότερο ελληνικό σύμβολο, έτσι ονομαζεται, ελληνική κλείδα ή μαίανδρος. Συμβολίζει το αιώνιο και την ενότητα. Έχει τις ριζες της καταγωγής του από το μύθο του Λαβυρινθου και του Μινωταυρου. Ως μοτίβο επαναλαμβανομενο και συνεχόμενο το συναντούμε ως διακοσμητικο, στα παντα. Δαχτυλιδια, κοσμηματα, τοιχογραφιες, υφάσματα, σε μετώπες ναών, παντού. : The Greek key is an ancient ornamental motif consisting of a continuous band arranged in rectilinear forms. Greek keys are common decorative elements in Greek art and Roman art; the design is also common in present day architecture as a neoclassical element.
The Greek key design was the most important symbol in Ancient Greece as it represented infinity and unity. Most ancient Greek temples incorporate the sign of the Greek key. Even the shield of Philip, the second king of Macedonia, was decorated with multiple symbols of the Greek key.Some historians feel that the Greek key has its basis in the Greek myth of the labyrinth that imprisoned the minotaur.

Τα Αντικλείδια

Η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.

Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουν

τίποτα και προσπερνούνε. Όμως μερικοί

κάτι βλέπουν, το μάτι τους αρπάζει κάτι

και μαγεμένοι πηγαίνουνε να μπουν.

Η πόρτα τότε κλείνει. Χτυπάνε μα κανείς

δεν τους ανοίγει. Ψάχνουνε για το κλειδί.

Κανείς δεν ξέρει ποιος το έχει. Ακόμη

και τη ζωή τους κάποτε χαλάνε μάταια

γυρεύοντας το μυστικό να την ανοίξουν.

Φτιάχνουν αντικλείδια. Προσπαθούν.

Η πόρτα δεν ανοίγει πια. Δεν άνοιξε ποτέ

για όσους μπόρεσαν να ιδούν στο βάθος.

Ίσως τα ποιήματα που γράφτηκαν

από τότε που υπάρχει ο κόσμος

είναι μια ατέλειωτη αρμαθιά αντικλείδια

για ν' ανοίξουμε την πόρτα της Ποίησης.

Μα η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.

(Τα Αντικλείδια, 1988) Γ. Παυλόπουλος

Τα κλειδιά, τα αντικλείδια και γενικώς ό,τι ξεκλειδώνει δεν ανήκουν μόνο στην Ποίηση, ούτε μόνον αυτήν αφορούν. Για μένα, εδώ, σε αυτό το ποίημα, ο εαυτός μου είναι η Πύλη, αυτο το ό,τι είμαι τέλος πάντων. Ειμαι μια πόρτα από το μεσα για το έξω και ταυτόχρονα είσοδος του "έξω" προς τα "ένδον", ας υποθέσουμε. Ωραία?
Ωραία.

Ε. Με καποιον τρόπο αυτο το "μεσα", εγω τελος πάντων, πρεπει να επικοινωνησει με το "εξω", που ναι μεν ένα είναι το εντός με το εκτός του σώματος, αλλά με καποιον τρόπο, δεδομένου ότι εχουμε άλλες, διαφορετικές μορφές και συνειδητότητες εμείς οι άνθρωποι, ε κάπως πρέπει να επικοινωνησουμε.

ΑΜΑ ΘΕΛΟΥΜΕ, βέβαια.

Ε άμα θελουμε, όποιος θέλει και επιθυμεί και κανει κέφι και γουστάρει ας βρει ένα κλειδί, ενα αντικλείδι, εν αναγκη ας σπασει και την "πόρτα" αλλά ας προσπαθήσει τουλαχιστον. Do something.

Αξιζει τον κόπο, δεν νομίζετε? Εγώ λέω αξίζει και παρααξίζει. Κι έχω βαρεθεί τις δήθεν, τις μισερές και τις τάχα μου έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα, επικοινωνίες. Ή όλα ή τίποτα. Αμάν πια.

People are Strange

ΤΗΕ DOORS.............................................

Αγάπη και Σεξουαλικότητα

2011-02-01T03:09:00.000-08:00

Υπάρχει μία έμφυτη κοσμική ενέργεια, ή μάλλον υπαρχει Η εμφυτη κοσμικη ενεργεια-Μια ειναι όχι πολλές-, που παίρνει αυτή ή την άλλη όψη ανάλογα με το όργανο μέσα από το οποίο εκδηλώνεται. Η ζώσα Πνοή που μας "ζει" μέσω της αναπνοής, εισπνέοντας και εκπνέοντάς την.

Το τσι των Κινέζων, κι για τους Ιάπωνες, πράνα για τους Ινδουιστές, άγιο Πνεύμα για τους Χριστιανούς. Η ζωτική ενέργεια που δινει στα πάντα ζωή. Διαμέσω του εγκεφάλου γίνεται νοημοσύνη και λογική, διαμέσου του ηλιακού πλέγματος (ή κέντρο Χάρα για τους Ιάπωνες) γίνεται αίσθηση και συναίσθημα.Περνώντας απο το μυικό σύστημα γίνεται κίνηση , κι όταν περνά απο τα γεννητικά όργανα γίνεται έλξη για το άλλο φύλο.

Αλλά είναι πάντα η ίδια ενέργεια.

Πώς ο ηλεκτρισμός περνώντας από μια λάμπα γίνεται φως, απο μια ηλεκτρική εστία γίνεται θερμότητα, μέσα από έναν μαγνήτη γίνεται μαγνητισμός, μέσα από έναν ανεμιστήρα γίνεται κίνηση? Κάπως έτσι λειτουργεί κι η κοσμική ενέργεια.

Η σεξουαλική ενέργεια λοιπόν, έρχεται από πολύ "ψηλά", από το ίδιο το σύμπαν, από αυτό που Πάντα Ηταν και θα Ειναι Εκεί.

Προκαλεί αισθήσεις, επιθυμία προσέγγισης, ερεθισμό αλλά δεν είναι απαραίτητο σε όλα αυτά να υπάρχει και αγάπη. Μπορεί να είναι καθαρά σεξουαλικότητα κι έτερον ουδέν.

Η αγάπη αρχίζει , όταν αυτή η ενέργεια αγγίζει συγχρόνως κι άλλα κέντρα στον άνθρωπο: την καρδιά, τον εγκέφαλο, την ψυχή και το πνεύμα. Τότε, αυτή η έλξη, αυτή η επιθυμία που έχεις για να πλησιάσεις κάποιον, φωτίζεται από σκέψεις, συναισθήματα, από μια γεύση αισθητική.

Η αγάπη είναι σεξουαλικότητα αλλά πλατιά, φωτισμένη, μεταμορφωμένη. Η αγάπη έχει τόσους βαθμούς κι εκδηλώσεις, ώστε δεν μπορουμε ούτε να τους απαριθμήσουμε, ούτε να τους ταξινομήσουμε.

Η σεξουαλικότητα.....η αγάπη.....δεν είναι , λοιπόν, παρά θέμα βαθμού.

Η σεξουαλικότητα είναι θεικής καταγωγής αλλά όσο το ανθρώπινο ον δεν ξέρει να αυτοκυριαρχείται , οι εκδηλώσεις του δεν είναι καθόλου θείες. Μπορεί να σε οδηγήσει να επικοινωνήσεις με ανώτερους βαθμούς της κοσμικής δύναμης, να επικοινωνήσεις με ουράνιες περιοχές -αυτή είναι η αγάπη-. Μπορεί όμως, όταν είναι καθαρά εγωκεντρική και το άτομο αναζητά μόνο την απόλαυσή του κι ανακούφιση από την ένταση της σεξουαλικής επιθυμίας, να οδηγήσει σε μεγάλη σκληρότητα ακόμα και σε κτηνώδεις, ζωώδεις εκδηλώσεις.

Είναι η φύση που σπρώχνει τα πλάσματα να έλκονται, να μαγνητίζονται ο ένας από τον άλλον. Αν άντρες και γυναίκες έμεναν ψυχροί στην παρουσία του άλλου φύλου, αν είχαν απαλλαχτεί από παρορμήσεις κι ένστιγκτα, θα έφτανε το τέλος της ανθρωπότητας.

Mεταξύ της αγάπης και της σεξουαλικότητας δεν υπάρχει διαφορά στις εξωτερικές εκδηλώσεις: ίδιες χειρονομίες, ίδιες αγκαλιές, ίδια φιλιά-στον εξωτερικό παρατηρητή των εκδηλώσεων αυτών.

Αλλάζει, όμως, η αίσθηση των εκδηλωσεων αυτών σε αυτον που την αισθάνεται.

Και , επίσης, η διαφορά είναι ποιά κατεύθυνση παίρνουν οι ενέργειες αυτές.

Όταν μας σπρώχνει ο αισθησιασμός, δεν ασχολιόμαστε με το άλλο πρόσωπο, όταν το αγαπάμε, σκεφτόμαστε, προπάντων, να το κάνουμε ευτυχισμένο.

Σεξουαλικότητα κι αγάπη, λοιπόν, δεν διαφέρουν τόσο στο φυσικό επίπεδο όσο στο αόρατο, στο ψυχικό, στο πνευματικό.

Σκέψεις κι αποσπάσματα από τα βιβλία "Η σεξουαλική δύναμη ή ο φτερωτός Δράκοντας" και "Αγάπη και σεξουαλικότητα" του Omraam Mikhael Aivanhov

Omar Faruk Tekbilek - I Love You!

Άτιτλο

2011-01-31T01:18:00.000-08:00

Salvator Dali-Persistence of Time

Ανδρέας Εμπειρίκος, ποιητής της περιφημης γενιάς του '30.Εισήγαγε το ποιητικό ρεύμα του Υπερρεαλισμού στην Ελλάδα.Έλεγε για τον Υπερρεαλισμο πως είναι "μια πραγματική επανάσταση πειθαρχημένη, με δράση ανταποκρινόμενη σε πλήρη και αυτοκέφαλη θεωρία και με συνειδητές επιδιώξεις.

"[...] Ιδού ποιος είναι ο πρώτος αντίκτυπος της ενατένισης του νέου κόσμου που ανοίγει μπροστά μας η εφαρμογή του Σουρρεαλισμού. Και όταν λέμε νέος κόσμος εννοούμε στο πνευματικό επίπεδο, κάτι εντελώς ανάλογο με την ανακάλυψη του Κολόμβου, με την διαφορά ότι ο Σουρρεαλισμός με “τον ψυχικό αυτοματισμό του διά του οποίου εκφράζει την αληθινή λειτουργία της σκέψης” είναι ένας τρόπος συνεχούς και κατά βούληση προκαλουμένης ανακάλυψης. Με άλλα λόγια οι Αμερικές του δεν έχουν όρια. Είναι ατελείωτες, άπατες και κυριολεχτικά αχανείς καθώς το ασυνείδητό μας, που υπάρχει μέσα μας και του οποίου την ύπαρξη και το περιεχόμενο δεν γνωρίζουμε.

“[...] Ας μη δυσαρεστηθούν μερικοί στενόμυαλοι επαναστάτες, μα δεν βλέπω για ποιο λόγο πρέπει ν’ αποφεύγουμε τα προβλήματα του έρωτος, του ονείρου, της τρέλλας, της τέχνης και της θρησκείας εφόσον τα εξετάζουμε από την ίδια με εκείνους μοίρα – την Επανάσταση.”

Όμως αυτο που δεν ειναι ιδιαιτερα γνωστό για αυτον είναι πώς ηταν ο πρώτος Έλληνας ψυχαναλυτής, αποδεκτός παγκοσμίως ως ο πρώτος "διδασκων ψυχαναλυτής". Πιστεύω του ήταν μια παγκόσμια πολιτεία «όχι πολιτικής μα ψυχικής ενότητος με ανέπαφες τις πνευματικές και εθνικές ιδιομορφίες εκάστης εθνικής ολότητος, εις μίαν πλήρη και αρραγή αδελφοσύνη εθνών, λαών και ατόμων, με πλήρη σεβασμό εκάστου».

Μην ντρέπεστε την ενδόμυχή σας αλήθεια

Life is real-Ayo

there's more to the picture than meets the eye

2011-01-26T02:33:00.000-08:00

"Ὁ χαμένος παράδεισος ζεῖ μέσα μας στὶς στιγμὲς τῆς μεγάλης χαρᾶς,

στὸ πλησίασμα ἑνὸς ἀνθρώπου, μιᾶς ἀλήθειας, μιᾶς ἀγάπης ἢ μιᾶς ὀμορφιᾶς.

Οἱ στιγμὲς τῆς δυνατῆς ζωῆς μᾶς πείθουν πὼς ὁ χαμένος παράδεισος δὲν ἔχει ἀνεπανόρθωτα χαθεῖ. Ἦταν τὸ ξεκίνημα τῆς ἀνθρώπινης πορείας, θὰ εἶναι καὶ τὸ τέρμα της.

Ἡ νοσταλγία τοῦ ἀπολύτου ποὺ καίει μέσα μας εἶναι ἡ νοσταλγία τοῦ τέρματος."

Χ. Γιανναράς

It is the absolute in you that takes you to the absolute beyond you - absolute truth, love, selflessness are the decissive factors in self-realization. With earnestness these can be reached.

Είναι το απόλυτο μέσα σας που οδηγεί στο απόλυτο πέρα απο εσάς-απεριόριστη αλήθεια, απεριόριστη αγάπη, ανιδιοτέλεια, είναι οι καθοριστικοί παράγοντες για την αυτο συνειδητοποίηση, την αυτοπραγμάτωση.

Με ειλικρινή προθυμία και επιμονή όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν.

Shri Nisargadatta Maharaj

Neil Young - My my, hey hey

it's better to burn out than to fade away?

nothing to lose

2011-01-23T11:01:00.000-08:00

Nothing to lose - Claudine Longet (από την κλασική, εκπληκτική ταινία ταινια The Party, με τον Peter Sellers)-ευκαιρία να το ξαναδούμε, ανασα γελιου και ρεσιταλ ερμηνειας)

Nothing to lose

if we

are wise

we're not

expecting rainbow

colored skies

not right away

nothing to lose

it might be fun

no talk

of spending life's time

in the sun

although we may

both you and I

have seen what time can do

we only have ourselves

if we built dreams that don't come true

what can we lose

we know

the score

let's wait

before we talk of

ever more

one day we may

nothing to lose

but lots to get

if love decides

to stay

και το ίδιο τραγουδι σε διασκευή
nothing to lose

Isabelle Antena - Nothing To Lose (Thievery Corporation Remix

Ψιλοάσχετη η συναρτηση* φαινομενικά.Μου έκανε εντυπωση όμως πόσο διαφορετική αίσθηση δινει η μουσικη στους στιχους, όταν διαφοροποιείται. Και φυσικά, η διαφοροποίηση γίνεται ακομα μεγαλυτερη, αναλογα με την εικόνα που τη συνοδευει.
Πόσο περίπλοκο θέμα είναι, τελικά, το τι αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλός μας απο τις προσλαμβάνουσες γύρω του...

*μόλις τώρα, μία μέρα μετά, κι αφού είχα κάνει 222 ελέγχους είδα την συνάρτηση.....Ανάρτηση εννοούσα...Τώρα πώς ακριβώς συναρτήθηκε η ανάρτηση με τη συνάρτηση είναι ένα θέμα. Κι ας μην αναφέρω δηλαδή πως οι λέξεις ανάρτηση, συνάρτηση ειναι της ίδιας οικογένειας με την ασυναρτησία.....(ρε μπας και η μεγαλειώδης σκέψη μου οδευει στο χείλος της καταστροφής?? Μπας? ΕΓΩ ασυναρτητη στην συναρτηση της ανάρτησης?
Μπααααααααααααααααααααααα. Δε νομιζω.....(ρε μπας?)
Υ.Γ και μην ανακατεψω και τις προσλαμβάνουσες που συνεξαρτώνται με την αναρτηση......

Nisarga means Natural .........

2011-01-21T13:16:00.000-08:00

Μetin Κemal Kahraman- Ferfecir

zazaki music, ακούγεται στα μέρη που ζουν Κούρδοι.

Cease looking for flowers,

there blooms a garden
in your own home.....

Rumi

"Two Kinds of Intelligence"- through the eyes of Rumi

2011-01-10T12:28:00.000-08:00

Two Kinds of Intelligence- Δύο Είδη Νοημοσύνης

by Mevlâna Jalâluddîn Rumi

Two Kinds of Intelligence

There are two kinds of intelligence: One acquired,

as a child in school memorizes facts and concepts

from books and from what the teacher says,

collecting information from the traditional sciences

as well as from the new sciences.

With such intelligence you rise in the world.

You get ranked ahead or behind others

in regard to your competence in retaining

information. You stroll with this intelligence

in and out of fields of knowledge, getting always more

marks on your preserving tablets.

There is another kind of tablet, one

already completed and preserved inside you.

A spring overflowing its springbox. A freshness

in the center of the chest. This other intelligence

does not turn yellow or stagnate. It's fluid,

and it doesn't move from outside to inside

through the conduits of plumbing-learning.

This second knowing is a fountainhead

from within you, moving out.

Jalal ad-Dīn Muhammad Rumi (1207 - 1273)

Mathnawi IV:1960-1968

......................................................................................

Δύο Είδη Νοημοσύνης

Υπάρχουν δύο είδη νοημοσύνης: Η μία αποκτιέται

όταν το παιδί στο σχολείο αποστηθίζει γεγονότα και ιδέες

από βιβλία και από αυτά που λέει ο δάσκαλος,

μαζεύοντας πληροφορίες από τις παραδοσιακές επιστήμες

καθώς και από νέες επιστήμες

Με τέτοια νοημοσύνη ανατέλλεις στον κόσμο.

Κατατάσσεσαι μπροστά ή πίσω από άλλους

ανάλογα με την ικανότητα σου στο να παρακρατάς

πληροφορίες. Κάνεις τη βόλτα σου με αυτή τη νοημοσύνη

μέσα και έξω από πεδία της γνώσης, παίρνοντας πάντα περισσότερες

σημειώσεις πάνω στις διατηρημένες σου πλάκες.

Υπάρχει ένα άλλο είδος πλάκας, ένα είδος

ήδη ολοκληρωμένο και διατηρημένο μέσα σου.

Μια πηγή που πλημμυρίζει την δεξαμενή της. Μια φρεσκάδα

στο κέντρο του στήθους. Αυτή η άλλη νοημοσύνη

δεν ωχριά ούτε λιμνάζει. Είναι υγρό,

και δεν κινείται από έξω προς τα μέσα

μέσω υδραυλικών αγωγών μάθησης.

Αυτή η δεύτερη γνώση είναι ένα συντριβάνι

από μέσα σου, κινούμενο προς τα έξω.

To ποίημα του Ρουμί είναι απο το ιστολογιο Μονο Ποίηση και η μετάφρασή του είναι από τον Ιπτάμενο Ολλανδό.

.................................................................
δεν ξέρω αν κανω λάθος κι ουτε σημασια εχει ιδιαιτερη.
αλλά αυτο που ο Ρουμι ονομαζει "a fountainhead

from within you, moving out.",

ετσι το φαντάζομαι αποτυπωμένο σε μουσική:

Sufi Music Relaxion Mevlana Gurdjieff

...................................................................

και το απαραίτητο Φως......
μα του Φεγγαριού αυτή τη φορά............

Clair de Lune compiled by Enigma

καλησπέρα είπαμε?

καλησπέρα

λεμεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!

και η νοημοσύνη της Μουσικής που, είτε έτσι είτε αλλιώς, Μία Ειναι....

Omar Faruk Tekbilek - Take a Flight

photo: the end of the sun dance

Native American Music/ Ly-o-lay-ale-loya

photo: sundance

μέσα μου τραγουδια

2011-01-02T22:37:00.000-08:00

μα τι τραγούδι να σου πω?

ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ

Μεσα μου αερας που φυσά δε λεει να μερεψει...

Ψαρογιώργης από το CD του Αγγελάκα με τους Επισκέπτες

...κι επειδή η μεγαλειώδης σκέψη μου όντως με παρασύρει
αλήθεια
δεν θυμαμαι
καλη χρονιά είπα?
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
υ.γ για καλημερα η αληθεια ειναι πως πράγματι
δεν θυμαμαι
είπα?
υ.γ ..κι αυτο επειδη έχει πολυ πλάκα
δεν θυμαμαι
σας ειπα πως μπορεί να συνεχιστει αενάως?
ε ναι λοιπόν
μάλιστα!
ΑΕΝΑΩΣ.......................................

B.K. [[ You're my butterfly, sugar, baby! ]] --FULL.THING.--

Call Of The Tribes - Karunesh (Aishwarya Rai)

Σωκράτης Μάλαμας - Τίποτα δε χάθηκε

feather : a Natural Science...

O προσκυνητής- Αλκίνοος Ιωαννίδης

New Years Day Lets Party...lets Dance...so...DANCE NOW,.........

2010-12-31T15:17:00.000-08:00

for you......

for me........

FOR YOU ALL.....

Καλημερα στη χωρα των δακρυων ευχομαι..

2010-12-28T17:27:00.000-08:00

ΑΣΑΡΚΟΣ-ειναι μυστηρια η χωρα των δακρυων

καλημερα χωρα των δακρυων!

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΡΙΑΣ.....

Καλή Χρονιά!
Μy Present to You:

Γιαννης Χαρούλης - Της Ληθης το Πηγαδι

Συννεφιασες.....

2010-12-27T00:53:00.000-08:00

καλημερα σας!
κι ο ηλιος ξημερωσε και το φεγγαρι
επισης,
λεω, εγω
τωρα...............
Εσεις τι θα προτεινατε για φωτογραφικη επενδυση αυτου του ρυθμικου τραγουδιου?
α
κι επειδη,
ως γνωστον εκ των αρχαιοτάτων χρονων,
επειδη με παρασυερι η μεγαλειωσης σκεψη μου,
δεν θυμαμαι...
ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ειπα??????????????????????????????????????/

ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ
ΕΚ ΒΑΘΟΥΣ ΚΑΡΔΙΑΣ
ΧΑΡΑ
ΕΙΡΗΝΗ
ΑΓΑΠΗ
και , εννοειται,
το μεγιστο Δωρο της Ζωής
ΤΟΝ εΡΩΤΑ,
την ΥΨΙΣΤΗ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ.....
υ.γ Κι επειδή , ως γνωστόν,
η μεγαλειωδης Σκεψη μου
Οντως με παρασυρει...
δεν Θυμαμαι?
καλημέρα είπα?
δεν είπα?
Καλημέρα!

My DEAREST Friends have a Wonderful Brand Fresh NEW Year!!!!
i wish you ALL of your wishes to come True and
Why Not justa Right NOW?
HUGS AND KISSES!
BE FREE!!!!!

φωτογραφία του Ανδρέα Πολίτη.

Ευχαριστω πολύ τη Μάργκο για αυτην υης συνεισφορά στην ομορφιά, γενικοτερα και ειδικοτερα..

Sacred Spirit please Heal The Soul

Μου χαριζετε αυτον τον χορό?

2010-12-24T14:27:00.000-08:00

Are you sure you can follow my natural dancing moves?

Kαλημέρα......................

να κι ο ρυθμός των αγριων αστεριών.............
-Μου χαριζεις αυτον τον χορο?

καλημέρα είπα?
καλημερααααααααααααααααα!

my present to the dancing friend:

Aς έχουμε μιαν αρμονικη, ειρηνικη και χορευτικη νεα χρονια!
να
κάπως σαν αυτον τον υπέροχο χορο των Butterflies Lillies!!!!!!!!

Fallin

2010-12-23T22:32:00.000-08:00

Καλημέρα Άγιε Έρωτα!

Καλημέρα σας!

http://www.youtube.com/watch?v=UfYFLUT3ncA

καλημερα ειπα?
δςν ςιπα?
ε
αμα θεμε λεμε
αμα δεν θεμε δεν λεμε
λεμεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!

θαλασσινα φιλιά ήλιε μου

2010-12-23T21:52:00.000-08:00

καλημέρα κι απο τον ήλιο της θάλασσας........

....΄Σε ευχαριστώ Σεβάχ για τα πειρατικά ταξίδια που μοιραστηκαμε..
Μυκονος....
Πάρος...
Αίγινα...
Πάρος........
.....καλά ταξίδια να έχεις πάντα με ούριους ανέμους.....

2010-12-22T15:26:00.000-08:00

κι ο ήλιος χορεύει....

Shakira - Loca- (Spanish Version) ft. El Cata

Ψυχή Όμορφη

2010-12-10T12:07:00.000-08:00

Είναι μια φράση στο νου μου μέρες τώρα.

Δεν ξέρω ποιος την είπε ή πού τη διάβασα.

η Ομορφιά θα σώσει τον Kόσμο...

Και σκεφτόμουνα πως, το πιστεύω αυτό.

Η Ομορφιά θα σώσει τον κόσμο.

Η ομορφια της ψυχης μάλλον,

κι αφού

μέσα μας είναι ο κόσμος κι οχι εμείς μέσα του,

άρα

η Ομορφιά θα σώσει την Ψυχή και τον Κόσμο (μου)......

Lisa Gerrard & Patrick Cassidy "Vespers"

Εψαξα λοιπόν να βρω ένα ποίημα για την Ομορφιά.
Ρωτησα κι έναν φίλο που πολλά όμορφα ποιήματα γνωρίζει. Τίποτα δεν με ικανοποιούσε από όσα διάβασα.Τώρα μόλις κατάλαβα γιατί.
Δεν έχει γραφτεί αυτό το Ποίημα. Ακόμα.
Θα γραφτεί όμως, θα γίνει και τραγούδι.
Είπαμε. "Ποιητής είσαι".
Τον τίτλο τον ξέρω ήδη, νομίζω.

Θείος Έρωτας

Έρωτες θεών, Πάθη ανθρώπων η έμπνευσή του.

Η διαδρομή του ανθρώπου που έγινε Μάγος, Μύστης και Ιερέας του Εαυτού του.

Αυτό είναι το Ποίημα που θα γίνει τραγούδι και θα υμνεί την Ομορφιά

Κι ένα τραγούδι που υμνεί τον Ήλιο και το Φως:

Βασίλης Σκουλάς - Ήλιος Θεός

Φως είμαστε και Φωτεινά ας ζούμε....

Manu chao- Para todos todo, στο τραγούδι αυτό ο Subcommandante Marcos,
απαγγέλει τις Αρχές των Ζαπατατιστας.

Ήλιος και φεγγάρι........The Privileged Lovers

The moon has become a dancer

at this festival of love.

This dance of light,

This sacred blessing,

This divine love,

beckons us

to a world beyond

only lovers can see

with their eyes of fiery passion.

They are the chosen ones

who have surrendered.

Once they were particles of light

now they are the radiant sun.

They have left behind

the world of deceitful games.

They are the privileged lovers

who create a new world

with their eyes of fiery passion.
LOVE POEMS-Rumi

A GIFT OF LOVE- The Privileged Lovers, the Love Poem of Rumi sung by Deepak Chopra

κι οι "μαύροι" ήλιοι λάμπουν......

Blackstreet - No Diggity ft. Dr. Dre, Queen Pen

Οπως πάνω έτσι και κάτω...

2010-12-05T00:49:00.000-08:00

Μυστηριες και παράξενες εποχές ζουμε και πολυ πολυ γοητευτικές.

Άλλος κοιμασαι, άλλος ξυπνάς. Μεταβλητή έχεις γινει εσυ ο ιδιος στην εξίσωση της ζωής σου. Μεταβάλλεσαι, μεταβαλλόμενος ροικά.

Ποιος είσαι? ρωτας τον εαυτό σου.Κι οχι μονο με την έννοια του γνωστού μεγιστου ερωτήματος της Ζωής.

Nέα αρχή προς το άπειρο.....

Το Αγνωστο γίνεται γνωστό κι έπειτα ξανά μπροστά στο Άγνωστο εισαι. Σαν μωρό που κάνει τα πρώτα του βήματα. Μόνο που εσύ έχεις ξαναπερπατήσει και ξερεις περί Πτωσης.....

Αστα.

Σημερα , λοιπόν, έχουμε Νέα Σελήνη.

Εμεις (της μεγαλοπρεπειας παντα) τη σεληνη την αγαπάμε όσο δε λέγεται.

Ειδικά την Πανσέληνο. Αλλά για αυτά τα σεληνιακά θεματα δεν σκαμπαζουμε. παρα μονο απολαμβανουμε την ομορφιά και το θεικό μεγαλειο τους. Μια φιλη λοιπόν εδω και και καιρό μου έλεγε για τις φασεις της σεληνης και τι ρολο παιζουν στη ζωή μας, τι σημαινουν και ποσοι συμβολισμοι κρυβονται στις φασεις της.(Χρειαστηκε καμμιά 5οοαριά φορές να μου υπενθυμίσει, πώς , όχι πεταλούδα, δεν τη λέμε νεα πανσέληνο, νέα σελήνη την λέμε...Πολύ υπομονετικός άνθρωπος η φίλη μου πάντως...)

Ο όρος νέα σελήνη αναφέρεται στη φάση της σελήνης που είναι το αντίθετο της πανσέληνου. Είναι η φάση που ο ήλιος είναι στην αντίθετη πλευρά του φεγγαριού από εμάς και έτσι η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού είναι η αθέατη. Αυτή είναι η πιο σκοτεινή νύχτα. Η Νέα Σελήνη, λοιπόν, είναι μια σκοτεινή νυχτα, βαθύ σκοτάδι εξω.

Όμως συμβολιζει, παρά το σκοτεινό της νύχτας της, πάντα, νέα ξεκινήματα.

Σε όλους τους τομείς. Εσωτερικά, εξωτερικά, από το πιο απλό (ξεκαθαρισμα ντουλαπας π.χ), εως τα πιο συνθετα (αναδομηση εαυτου και αναδιαταξις ενεργειας -ωραια αυτη η αναδιαταξη ως φραση ε? σαν να αναδιατασσεται το στρατευμα πριν τη μαχη....αναδιαταχτειτε βρε!!!)

Νεα ξεκινηματα που ειναι πάντα ένδειξη έστω και απειροελάχιστης αλλαγης.

Για τους Αρχαιους Ελληνες οι μήνες του Αρχαίου Αττικού ημερολογίου ήταν Σεληνιακοί και άρχιζαν με τη φάση της Νέας Σελήνης (Νουμηνία).

Νουμηνία, σημαίνει Νέα Σελήνη και ετυμολογικά προέρχεται από το "νέος" και "μην". Ιερή ημέρα. Ιερή μερα και αφιερωμενη στον Απολλωνα.Την εόρταζαν ανεβαίνοντας στην Ακρόπολη με μεγάλη εμποροπανήγυρι, αγώνες στην παλαίστρα και συμπόσια.

Τι περιεργο κι αυτό!

Η πιο σκοτεινή νυχτα αφιερωμένη στο θεό του φωτός.........

Κάτι θα ηξεραν ομως αυτοί.

Ισως πραγματικα εκει που όλα φαινονται μαυρα, απροσπελαστα, χαμενα, ίσως εκει ειναι που αρχιζει ή δινεται η ευκαιρία, αν θελουμε εμεις να την δωσουμε φυσικά, όλα να λάμψουν με φως, πάλι....

Φευγει το παλιό, έρχεται το νέο ή του κανουμε χωρο να ερθει και να εκδηλωθεί κι ενα σωρό άλλα πραγματα μπορουμε να κάνουμε αμα θέλουμε. Το θέμα είναι: Θέλουμε?

(καλα αμα θελουμε ας τα κανουμε και μιαν αλλη μερα.

Ας τα κανουμε, ομως καποτε ε?)

Απλά σημερα ειναι και ιερή η μερα και όποιος θελει ας ξεκινησει σημερα ό,τι ειναι έτοιμος να ξεκινησει. (Αν θέλει κιόλας να είναι ακριβής στις 19.37 μ.μ. αρχίζει η Νεα Σελήνη....)

Μιαν επανασταση,

μιαν αλλαγή νοοτροπιας,

μιαν αναδιαταξη ενεργειας,

μια μεταστροφή θεασης,

μια διαιτα,

κάτι.

Πετα το παλιο και καλωσορισε το καινουριο δεν λέμε?

Ας γεννηθει το νέο, λέμε.

Ας του κανουμε χωρο, λέμε.

Εδω και η σεληνη η ιδια αυτο κανει. Καθε μηνα.

Σταθερα μεταβαλλεται.......

Να αλλάξουμε τη σκέψη και το νου μας, να αλλάξουμε τον τρόπο θέασης των γεγονότων........μεταστρέφοντας αλλού την Προσοχή μας,

δεν λέμε συνεχώς και απαρεγκλίτως?

Σημερα ειναι η μερα του λοιπόν!

Αρα

νεο ξεκίνημα σήμερα...

Αν μη τι άλλο για την ίδια τη σελήνη!

ΠΥΞ ΛΑΞ -Σενιορ

Υ.Γ αυτό το γκρι φόντο στη γραμματοσειρά δεν ξέρω πώς μπηκε.
Άλλαξε από μονο του, μέρα πού είναι σήμερα!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ξερεις κανείς πως βγαίνει?

Change

2010-12-01T12:12:00.000-08:00

Τραγουδάκι σημερα.

Φοβερός χορευτικός ρυθμός, αν σου αρεσουν βέβαια αυτα.Ε εμας μας αρεσουν. Πολύ.

Βαθυστοχαστη αναλυση όχι. Καμία ορεξη δεν έχουμε.Ούτε κι εσείς. "Πηγαινε πέρα από τις έννοιες", λέει ένας σοφός. Νά' τα. Ξεφεύγω πάλι...Λιγα λόγια, είπαμε.

Ερωτικό.

All time classic. "Ι changed my mind" τραγουδά ο τύπος και τα λέει χύμα στην καλή του. Ουτε ο πρώτος , ούτε ο τελευταίος.

Η φραση αυτη, όμως, είναι που με εκανε να το βαλω σημερα:

I changed my mind

and........... Ι changed my mind.

Του΄κανε κλικ , δηλαδή......

Αλλαξα το μυαλό μου και...

άλλαξε το μυαλό μου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Κορυφαίο?

H αλχημιστικη μεταστοιχειωσις σε δυό στιχους!

Αντε ντεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!

Καλό μήνα, είπα?

Άγρια αστέρια είμαστε

2010-11-24T11:02:00.000-08:00

"Όσοι περισσοτεροι μοιράζονται το ιδιο όνειρο, τόσες περισσοτερες πιθανοτητες υπαρχουν να εκδηλωθει, να υλοποιηθει στη σφαίρα του πραγματικου. "

(βεβαιώνουν πολλοί και διάφοροι σοφοί)

Άγρια των άστρων μουσική- Γ. Αγγελακας

Άγρια των άστρων μουσική

μόλις νυχτώνει με ξυπνάς

Μέσα στην πιο βαθιά σιωπή

έρχεσαι και με τυραννάς

Άγρια των άστρων μουσική

στην ξεχασμένη σου φωτιά

ρίχνονται οι πιο κρυφοί καημοί

ψάχνοντας να 'βρουν γιατρειά

Μ' όσα φύγαν, μ' όσαν έχουν πια χαθεί

μ' ό,τι μέσα μου έχω ως τώρα περισώσει

ξεκινάω κάθε μέρα απ' την αρχή

τα μετράω και περιμένω να νυχτώσει

Άγρια των άστρων μουσική

μόλις νυχτώνει με ξυπνάς

και μ' ένα ξαφνικό φιλί

με καταπίνεις με ρουφάς

Με μεθάς με γελάς με χαϊδεύεις με πονάς

Στην ανύπαρκτη πατρίδα των ονείρων μ' οδηγάς

Με μεθάς με γελάς με χαϊδεύεις με πονάς

Κι όταν φεύγεις το πρωί σαν παιδί με παρατάς.

Πάμε να το πάρουμε από την Αρχή?

Τώρα τραγουδούν και το βράδυ τα πουλιά?

2010-11-18T11:21:00.000-08:00

Ζω στην πόλη και σε ποια πόλη μάλιστα. Αθήνα. Άγρια κι αφιλόξενη πόλη.Την μίσησα με το που πάτησα το αιθέριο φτερό μου μετακομίζοντας απο την Θεσσαλονίκη (και τον ιερό Βορρά) εκεί γύρω στα δώδεκα(αυτή όμως είναι μια άλλη ιστορία).Όμως κάτι παράξενο και μυστήριο έτυχε να ζω αυτόν τον τελευταίο καιρό.Κάτι μοναδικό για το οποίο θεωρώ τυχερό πολύ τον εαυτό μου.

"Είναι μια παράξενη νυχτα απόψε.

Πουλιά κελαηδουν στον κήπο και στο παρκο διπλα απο το σπίτι.

Πολύ πολύ όμορφα κελαηδουν.

Ειχε ξαναγινει σχετικά προσφατα αλλά είχε πανσεληνο.

Δεν με αφήνουν να κοιμηθώ, αν και δεν νυσταζω κιόλας πολύ. Μα είναι πολύ όμορφα σου λέω-κουτσομπολευουν νομιζω, ειναι πολυ κουτσομπολικα αυτα τα πουλακια.....

Τωρα κελαηδουν και το βράδυ τα πουλιά?"

'Ετσι έλεγα σε ένα φίλο εδώ και μέρες, ξαφνιασμένη κι απορημένη συνάμα.

Κι όπως είναι αναμενόμενο, άρχισα να ρωτάω, αν το έχει προσέξει και κάποιος άλλος ή τέλος πάντων τι να' ναι αυτό, τι έπαθαν τα πουλιά και κελαηδούν την νύχτα? Οι προεκτάσεις στις οποίες έφτασε το σοφό μεν, ξερό δε κεφάλι μου δεν είναι επί του παρόντος κειμένου να αναλυθούν.Θα ασχοληθεί αργότερα η επιστήμη, η ιστορία, η μεταφυσική και η συγκριτικη θρησκειολογία.Οι οικολόγοι όχι, τους το απαγορεύω από τώρα.

-Αηδόνια, παιδί μου, τα αηδόνια κελαηδούν μονάχα την νύχτα, μου' πε η σοφή μάνα μου. (βέβαια μικρή όταν ήμουν διάβολο με έλεγε κι όχι πεταλούδα, αλλά άλλο θέμα αυτό..).

-Αηδόνια?
-Αηδόνια?

-Στην πόλη?
Και ποιά πόλη, έτσι? Αθήνα, όχι αστεία.

Αηδόνια είναι τελικα.Όχι ένα μόνο,νομίζω 3 μπορώ και ξεχωρίζω.

Μαγικό?

Μαγικό..............

Μαγικό..........

Μαγικό...........

Μαγικό.....................................

"Τ'αηδόνια δε σ'αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες" έλεγε ο Σεφέρης. (άλλος φίλος μου το θύμισε αυτό). Κι εμένα, στην Αθήνα......

Μαγικό.........

Μαγικό...........

Μαγικό...................

Μαγικό..............................

Μαγικό........................................

Πόσες φορές να το πω? Μαγεία!!!!!!!!!!!!!!!! (ένα θέμα το έχουμε με τις λέξεις και την επανάληψή τους. Και με τη μαγεία, επισης.)

Προσγειώθηκα απότομα όμως όταν διάβασα πώς έπρεπε να έχουν φύγει απο τον Αυγουστο......

Θα προλάβουν να φυγουν ή θα τα βρει πρώτο κανένα απότομο και ξαφνικό κρύο?

Τα έχω έγνοια τώρα.

Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή και καθόλου δημιούργημα της φαντασίας μου.....

ΑΝΕΙΠΩΤΑ

2010-11-08T01:52:00.000-08:00

"All around οι τέσσερις ύστερα

Οι τρεις οι δύο κι ο ένας l' unique le solitaire
Le marié à vie a sa cigarette μπροστά σ' έναν εξώστη επάνω στη
Μεσόγειο
Και με μια κούπα έννοιες δύσκολες κι εύγευστες come i fichi la mattina
Μετρά κείνο που μένει. Το ίδιο που δεν βρίσκεται ποτέ μέσα στο
άθροισμα
Μπορεί μ' ευθείες να χαράζεται ο Μεσημβρινός αλλ'
Η αλήθεια πάντοτε με τεθλασμένες. Λιγότερο από νου και
περισσότερο από
Χουν είναι η δεύτερη και η τρίτη μέσα μας υπόσταση"

To μαρμαρινο τραπέζι-ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ-Οδυσσέας Ελύτης

ΤΑ ΑΝΕΙΠΩΤΑ....
ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΙΠΩΘΟΥΝ?

Τα περασμένα καίγονται, στη λησμονιά πετάνε

Γίνονται αγιάτρευτες πληγές τις νύχτες και πονάνε

Στη λησμονιά σε πάνε…

Στάσου λιγάκι, μη μιλάς, άσε το χτύπο της καρδιάς

να πει ό,τι είναι για να πει, στο φως να γεννηθεί..

Για ένα τίποτα, μη φοβηθείς, πώς φτάσαμε στ’ανείπωτα..

Γλυκιά μου, μη χαθείς…
Και τα χαράματα σαν ’ρθει.. με μια λαχτάρα η προσμονή

Θα’ναι μι’ αλλόκοτη χαρά, θα γίνει δίψα και φωτιά..

Θα’ναι μι’αλλόκοτη χαρά…

Στάσου λιγάκι, μη μιλάς, άσε το χτύπο της καρδιάς

να πει ό,τι είναι για να πει, στο φως να γεννηθεί..

Για ένα τίποτα, μη φοβηθείς, πώς φτάσαμε στ’ανείπωτα..

Γλυκιά μου, μη χαθείς…

Στάσου λιγάκι, μη μιλάς, άσε το χτύπο της καρδιάς

να πει ό,τι είναι για να πει, στο φως να γεννηθεί..

Για ένα τίποτα, μη φοβηθείς, πώς φτάσαμε στ’ανείπωτα..

Απόψε, μη χαθείς…

....................................................................................

Γιορτή μεγάλη σήμερα.
Χρόνια πολλά σε αυτους που γιορτάζουν, λοιπόν.
Κι επίσης, χρόνια πολλά σε όλους ,
με την ευχή να γίνουν όλοι άγγελοι
να ξαναβρούν τα φτερά τους και να πετάξουν ελεύθερα, πάλι........

Υ.Γ .Από το μεγαλειώδες έντομον δώρο η γραφή του ποιητή και τα μαγευτικο αυτό τραγούδι, που αν κι ερωτικό, κρύβει μέσα του συμπυκνωμένη σοφία.
Χρόνια πολλά με όοοοοοοοοοοολη μας την αγάπη!
(μην πούμε πάλι για τον πληθυντικό ε?)

Όνειρα σήμερα,

2010-10-27T04:50:00.000-07:00

"Στη ζωή μου οι πιο μεγάλοι μου ευεργέτες στάθηκαν τα ταξίδια και τα ονείρατα."
Νικος Καζαντζάκης

In praise of Dreams...

Jan Garbarek

Λέξεις...

2010-10-08T14:05:00.000-07:00

Mind always shapes itself according to its beliefs

Nisargadatta Maharaj

Είμαστε ό,τι σκεφτόμαστε.

Σκέψη είμαστε που πήραμε μορφή και βιώνουμε εμείς για να αποκτήσει εμπειρία η Υπερσυνειδητότητα. Έτσι λένε πολλές ιερές και μη γραφές.

Αν είμαστε ό,τι σκεφτόμαστε τότε η ίδια μας η σκέψη ενορχηστρώνει την εκπλήρωσή της. Το δε πεδίο δυνατοτήτων εκπλήρωσης ειναι άπειρο.....

Άπειρες κι απέραντες δυνατότητες εκπλήρωσης υπάρχουν άρα έχουμε ένα πολύ ισχυρό εργαλείο ζωής στα χέρια μας ή μαλλον στο μυαλό μας. Τη σκέψη.

Μαγικό.

Γνώση, σκέψη, πρόθεση, σκοπός. Μαγικά εργαλεία γεματα δύναμη. Kυτταρο της σκεψης ειναι η λέξη. Δυναμεις μαγικές (επαναλαμβάνομαι με το μαγικο αλλά μου αρεσει, εμπροθετη επαναληψη ειναι) εμπερικλείονται στις λέξεις. Στρωματα εμπειριας, ακομα και μια ολοκληρη ζωή μπορει να αποτυπωθεί μεσα σε μερικές σύλλαβες.

Οι λέξεις κουβαλάνε φορτία, τόσο προσωπικά δικά μας όσο και φορτία που η συλλογικη συνείδηση και ιστορία τους έχει φορτώσει- φορτίζοντας τες και ενεργειακά, ίσως.

Λέξεις.

Κρυφά περάσματα στις σημασίες, μονοπάτια στα νοήματα, δρόμοι για τη γνώση., οδηγοί στο γνωστό, πύλες για το άγνωστο.

Κατευθύνουν, περιορίζουν, ελευθερώνουν, διχάζουν, ενωνουν, σιωπούν κιόλας.

Και το κυριότερο: προτίθενται.

Είναι εμπρόθετες. Εχουν και πρόθεση και σκοπό.

Παιδιά μαθαίνουμε σημαντικές λειτουργίες μέσω των λέξεων. Η πρόθεση των λεξεων απορροφαται μεσα μας και, μεσα μας πάλι, δημιουργείται ενα νοητικό αποτύπωμα.

Όλη μας η ζωή, οι μνήμες και οι εμπειρίες μας είναι συσσωρευμένες με τη μορφή τετοιων αποτυπωμάτων. Δεν ξέρω πού ακριβώς να σας πω αλλά μεσα μας πάντως.

Έτσι ξεκινάει και η λειτουργία της περίφημης ταυτισης. Ταυτίζεται το εγώ με λέξεις-ετικέτες, ταυτίζεται και με τα συναισθήματα που αυτές οι λέξεις -ετικέτες πυροδοτούν και ταυτίζεται και με τις ενεργειες-δρασεις που ακολουθούν στην αλυσσιδα σκεψης/συναισθήματος/δρασης. Ας μην υπεισέρθω όμως σε λεπτομέρεις γιατι ως γνωστόν ευκολα ξεφευγω..

Λεξεις λοιπόν.

Την αρχική διδασκαλία των σημασίων τους, νοητικών και ψυχολογικών, την αναλαμβάνουν οι γονείς μας. Οι πρώτοι ενδιάμεσοι. Από το Ένα που ευρισκόμεθα ως βρέφη εισερχόμεθα μετα βαιων και κλάδων στον κόσμο της ύλης και του δυισμού. Κι εκεί κάπου, μιαν μικρουλα απειροελάχιστη στιγμούλα , μαθαίνουμε ένα πολύ δυνατό μαγικό ξόρκι, την λεξούλα "μου": το παιχνίδι μου, η σοκολάτα μου, το δωμάτιό μου. Μην υπεισέρθω τώρα στην άλλη βουδιστικής προελεύσεως έννοια της προσκόλλησης γιατί θα παραξεφύγουμε και πολύ δεν θέλουμε η αλήθεια είναι. ( ο πληθυντικός της μεγαλοπρεπείας πάντα). Διότι εκείνη την απειροέλαχιστη στιγμούλα γεννιέται και η κατακτητική πλευρά του εγώ μας, απαραίτητη ως προυπόθεση αναπτυξης μέχρι κάποια ηλικία αλλά όχι επιθυμητή με την ιμπεριαλιστική εννοια της κατακτησης και της αρπαγής των πάντων ως ενδειξη οτι ζω και υπάρχω μεσα από τα αποκτήματά μου. Για άλλους το στάδιο αυτό δεν τελειώνει ποτέ παρά στον τάφο τους , για κάποιους άλλους, ελάχιστους τελειώνει την ώρα της Απελευθέρωσης, της Υπέρβασης (χωρίς τους, εδώ). Αλλά αυτά, είναι άλλη ιστορία. Ή μήπως δεν είναι?

Πρόθεση, λοιπόν, εμπεριέχουν οι λέξεις. Που δείχνουν, κατευθύνουν και οδηγούν στο σκοπό.

Α, ωραία, θα έλεγε χαρούμενη η μεγαλειώδης πεταλούδα και θα άρχιζε να σημειώνει τα κατεβατά των προθέσεων και των επιθυμιών της (μεγαλειωδών πάντα, να υπενθυμίσω). Και θα περίμενε ήσυχα ήσυχα την οσονούπω εκπλήρωση και στο φυσικό πεδίο των επιθυμιών αυτών.

Αμ, δε.

Αμ δε, επαναλαμβάνω.

Η πρόθεση για να λειτουργήσει με τον μαγικό αυτό τρόπο, ως εντολοδόχος των επιθυμιών μας, χρειάζεται και την αστερόσκονή της, κάτι ακόμα, πολύ πολύ σημαντικό:

Να είναι συνειδητή πρόθεση.

Η συνειδητή πρόθεση είναι αυτή που μπορεί να λειτουργήσει κατα αυτόν τον, φαινομενικά, μαγικό τρόπο.

Μάλιστα.

Κάθε πρόθεση οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα. Η συνειδητή πρόθεση είναι και εκφράζει επιθυμία, σαφή και συγκεκριμένη. Λειτουργεί ως αιτία του αποτελέσματος. Ως "μαμά" για την "γέννηση" της επιθυμίας στο πραγματικό πεδίο, για να λάβει σάρκα και οστά η επιθυμία.

Πώς γίνεται η πρόθεση μας συνειδητή και συγκεκριμένη?

Είναι απλό.

photo: διαχωρισμός-χωριστικότητα

Χρειάζεται να εξαλείψουμε τις συνήθειες του νου, τα επαναλαμβανόμενα αρνητικά μοτίβα σκέψης, τον συνεχή ακατανόητο εσωτερικό διαλογο που κάνει ο νους....μονολογώντας .

Ένα ραδιόφωνο, λένε, είναι το μυαλό μας, που εκπέμπει σκέψεις, σημασίες και μηνύματα στον αέρα. Στο σύμπαν. Στον ωκεανό της Άχρονης Ουσίας που Πάντα Ήταν και θα Είναι Εκεί.

Όχι πάντα καθαρές λέξεις όμως, ούτε ξεκάθαρης σημασίας μηνύματα. Σκέψεις και μηνύματα αντιφατικά εκπέμπουμε, γεμάτα αμφιβολία, φοβισμένα, ανάκατα.

Κι όταν γίνεται έτσι η εκπομπή των σκέψεων μας,"πλίνθοι κέραμοι ατάκτως ερριγμένοι", έτσι επιστρέφουν και σε μας κάπως. Σα να κολλάει η βελόνα του πικαπ στο ίδιο σημείο, και ποτέ ολόκληρο το τραγούδι δεν καταφέρνει να ακουστεί.

Αμφιβολία εκπέμπω, αμφιβολία εις το πολλάπλάσιον μου ξανάρχεται. Φοβισμένες σκέψεις μεταδίδω, φοβισμένες μου ξανάρχονται εις την ν. Αν όχι οι ίδιες, παρόμοιες, κι αν όχι σκέψεις, τα ίδιας υφής συναισθήματα που συνοδεύουν τις σκέψεις αυτές.

Κατά μία έννοια είσαι και ο αποστολέας και ο παραλήπτης και το μέσο εκπομπής. Ετσι, τουλάχιστον το καταλαβαίνω εγώ. Και δεν ξέρω αν έχω δίκιο αλλά μοιάζει πολύ με αυτό που λέμε ότι είμαστε ο Παρατηρητής είμαστε και το Παρατηρούμενο αλλά και η Παρατηρηση. Μαζί και ταυτοχρόνως. Ενότητα.
Αλλά στην ιδανική κατασταση ανθρώπινης ύπαρξης.

Όπως "βλέπεις" τα πράγματα, λοιπόν, έτσι και είναι. Ό,τι σκέφτεσαι και αισθάνεσαι, γίνεσαι και είσαι. To ξέραμε το μαγικό από μικρα που ήμασταν.

-Είσαι και φαίνεσαι, λέγαμε σε κάποιον όταν μας κοροίδευε.
Είσαι και φαίνεσαι.
Ακριβώς έτσι είναι τελικά. Ό,τι "βλέπεις" , αυτό αντιλαμβάνεσαι. Ό,τι σκέφτεσαι και ό,τι διαλόγιζεσαι γύρω απο αυτό κατευθύνεις τη ζωή σου, φτιάχνοντας μονος σου το δημιούργημα του εαυτού σου. Ποιητής είσαι. Αν και σπάνια το κάνεις εν πλήρη συνειδήσει.

Κι αυτό που δεν μπορείς να δεις, δεν μπορείς ούτε να το αντιληφθείς, ούτε να το μεταβάλλεις ή να το αλλάξεις. Αφού δεν το αντιλαμβάνεσαι ειναι ανύπαρκτο για σένα.

Είπαμε λοιπόν ότι είναι απλό να κάνεις τις επιθυμίες σου πραγματικότητα. Αρκεί να αλλάξεις τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου και μέσω αυτού, τον κόσμο γύρω σου. Ελεγχος της σκέψης σου είναι όλο κι όλο. Μόνο εσύ άλλωστε σκεφτεσαι τις σκέψεις σου, μόνο εσύ τις ξέρεις, μόνο εσύ μπορείς να τις παρατηρησεις και να βρεις το μοτίβο τους, μόνο εσύ είσαι μέσα σου και ξέρεις τι και πώς γίνεται. Άρα είσαι εσύ που μπορείς να κανεις τον εαυτό σου μάγο, κάτοχο των προθέσεων σου και κυρίαρχο της σκέψης σου.

Απλό και μαγικό.

Εύκολο? Καθόλου.

Το λευκό χρώμα είναι αυτό που εμπεριέχει όλα τα χρώματα, έμαθα πρόσφατα.Από το λευκό ξεκινάνε όλα και στο λευκό επιστρέφουν.

Αν όντως είναι έτσι κάπως έτσι φαντάζομαι να είναι και Αυτό Που Πάντα Ήταν και θα Είναι Εκεί.

Βρέχει.....

2010-08-31T07:16:00.000-07:00

κλείνω τα μάτια.

δάκρυα

διαμάντια κυλάνε.

βρέχει

σταγόνες θλίψης.

όμως εγώ

φωτεινά χορεύω,

απαλά

μες στο σκοταδι.

δάκρυα διαμάντια

φωτίζουν τη νύχτα.

χορεύω.

στον ήλιο πια.

Lhasa- Rising

το τραγούδι μου σύστησε η Μάργκο και πολύ πολύ την ευχαριστώ για αυτό!

The cure is one.............

2010-08-24T11:31:00.000-07:00

Πετανοί- μια από τις ωραιότερες παραλίες της Κεφαλονιάς, δυτικη παραλία
"κοιτάζεις' την Κέρκυρα από εκεί.
Κατα τη γνώμη μου ανώτερη από το Μυρτος, μαγική, ονειρεμένη, με τα ωραιοτερα χρωματα και τον χειμώνα και το καλοκαίρι. Εκεί έκανα βουτιές λιγο πριν .......................

Το ηλιοβασίλεμα στους Πετανούς ειναι μαγεία, σα να μεταφερεσαι σε μιαν άλλη διασταση....

LOVESONG - The Cure

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am home again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am whole again

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am young again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am fun again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am free again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am clean again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

7 ουρανοί,

2010-08-03T02:38:00.000-07:00

Τραγουδώ βαθιά μου -Γιάννης Χαρούλης

At first glance the Enso -- an ancient, sacred Zen symbol -- may appear to be nothing more than a circle. Yet when painted by a skilled artist, it becomes much more than that, representing the oneness of life, the beginning and ends of all things, the connectedness of existence, It symbolizes enlightenment, strength, elegance, the Universe, and the void; it can also symbolize the Japanese aesthetic itself. As an “expression of the moment” it is often considered a form of minimalist expression.

Mε μια βιαστική ματιά το Enso -ενα αρχαιο, ιερό σύμβολο του Ζεν- φαίνεται τίποτα άλλο παρά ένας απλός κύκλος. όταν όμως ειναι ζωγραφισμένο από δεξιοτέχνη καλλιτεχνη, μετατρέπεται σε κάτι περισσότερο. Συμβολίζει την ενότητα της ζωής, την αρχή και το τέλος όλων των πραγμάτων, την διασυνδεση που υπαρχει στην Υπαρξη και όλα τα όντα και φαινόμενά της. Συμβολίζει επίσης τη δύναμη, τη φώτιση,
την κομψότητα, το Σύμπαν και το Κενό, Ή μπορεί ακόμα να συμβολίζει το φεγγάρι. Επισης, συμβολίζει την ίδια την γιαπωνέζικη αισθητική και την λιτή, απέριττη αποτύπωση της στιγμής.
Ο καλλιτέχνης που εχει ζωγραφίσει τα συγκεκριμένα τα έχει ονομάσει ως "θαύματα που συμβαίνουν μέσα σε μια στιγμή..............................".

Για μένα συμβολίζουν και τους στίχους του όμορφου αυτού τραγουδιού και ιδιαιτερα αυτους :

"....τόση καλοσύνη
γύρω μου κι εντός
απο του Παντός
τη μεγαλοσύνη........."

>Υ. Γ Τα παρακάτω είναι σχόλιο από το Μολυβάκι αλλά από μόνα τους είναι όλοκληρη αναρτηση! Ευχαριστω Μολυβάκι μου!

Το σύμβολο αυτό του ΤΑΟ λοιπόν, θεώρησα ότι είναι ο ουροβόρος όφις.
Ερμητικό σύμβολο, «Εν τω Παν», που έχουν υιοθετήσει πολλές θρησκείες και φιλοσοφίες.Η γλώσσα των συμβόλων άλλωστε…μιλάει αρχετυπικά μέσα μας.
Για τους Αλχημιστές υποδηλώνει την απόλυτη ενότητα, την έννοια της ψυχής του κόσμου.Ο Ουροβόρος συνεχίζοντας να καταπίνει την ουρά του, κάποια στιγμή θα φτάσει στο κεφάλι του και θα εξαφανιστεί.
Συμβολίζει τον κύκλο του Όλου, που εκτινάχθηκε και κινείται σαν σπείρα, μέχρις ότου να φτάσει στο ύστατο σημείο που θα επιστρέψει πάλι πίσω από εκεί που ξεκίνησε, για να εξαφανιστεί μέσα στο Απόλυτο, από το οποίο εκτινάχτηκε αρχικά.
Πολλοί πιστεύουν ότι αντιπροσωπεύει την δημιουργική ώθηση της νέας αρχής, αλλά και την σοφία. Κάποιοι το έχουν συνδέσει και με την ανανέωση και την αναγέννηση επειδή το φίδι έχει την δυνατότητα να αλλάζει δέρμα.
Μια άλλη άποψη είναι ότι το κυκλικό του σχήμα υποδεικνύει την εκπνοή και την εισπνοή του Ινδού Βράχμα, του Κοσμικού Δημιουργού, του θεού της επέκτασης. Όταν ο Βράχμα εκπνέει οι κόσμοι εμφανίζονται, και αυτό συμβολίζεται με την κατερχόμενη φορά του σώματος του φιδιού, ενώ η ανερχόμενη φορά του συμβολίζει την άνοδο και επιστροφή των κόσμων προς το πνεύμα.Η σπειροειδής αυτή κίνηση είναι αιώνια και δείχνει την εξέλιξη της ζωής μέσω των κύκλων του χρόνου.
Ο ίδιος ο κύκλος αντιπροσωπεύει την τελειότητα και την αποκατάσταση της συμπαντικής αρμονίας, καθώς επίσης και το Απεριόριστο, από το οποίο όλα προέρχονται και στο οποίο όλα επιστρέφουν.Το Α και το Ω.Η
Γκαγιάτρι που εγώ ξέρω, ξεκινάει με την φράση: "Ω Συ που υποβαστάζεις το Σύμπαν, που από Σένα όλα εκπορεύονται, και σε Σένα όλα επιστρέφουν..."Κανένα σχόλιο...
Επίσης συμβολίζει και τον κύκλο που ενώνει τον συνειδητό με τον υποσυνείδητο νου.
ΜΕ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΝΑ ΣΥΜΦΙΛΙΩΘΟΥΜΕ ..... "

Παιχνίδια..............

2010-07-29T12:59:00.000-07:00

Έρχεται , ίσως, κάποια στιγμη που λες στον εαυτό σου:

Τερμα τα παιχνίδια.

Τέρμα οι φόβοι και οι ξεφόβοι.

Θα πάω μέχρι το τέρμα. Όπου είναι, όπου πάει, ό,τι ειναι.

Βαρέθηκα.

Κουράστηκα.

Να δω τι είμαι και τι δεν είμαι -κι ας μην ονοματιζεται αυτο που Είμαστε, όσο κι αν τέλικα αδικως ψάχνουμε να ορίσουμε τον εαυτό μας με λέξεις, επίθετα κι επιθετικούς προσδιορισμούς.

Αποκάλυψη κι άλλη αποκάλυψη, και έρχεται κι άλλη μία κι άλλη μία μετά.

Σαν το ντόμινο κάπως.

Θα μάθω, λες.

Θα μάθουν κι οι Άλλοι μαζί.

Αντε να δούμε, τελικά τι το τόσο φοβερό κι ανησυχητικό κρύβεται πίσω από όλο αυτό το εγωικό μυαλουδάκι και τα σενάρια του, τις αγωνίες του και τους θυμούς του.

Αποδόμηση είναι ο όρος. Ό,τι έχει χτιστεί πάνω σου, ό,τι έχει προγραμματιστει ως λειτουργία "νόμιμη" και και ως "προς τας υποδείξεις" να γκρεμιστεί πρέπει, αφού φυσικά ειδωθει όλο το κατασκευαστικό σχέδιο και η βαθύτερη λογική του. Γιατί και λογική έχει ο προγραμματισμός της δόμησης του Εγώ και σχέδιο συγκεκριμένο.

Μάλιστα. Όλα εξηγούνται.

Το ωραιότερο από όλα είναι ότι για την δόμηση αυτού του εγωικούλη νου εσυ ο ίδιος διόλου δεν φταις. Αλήθεια. Καθόλου δικαιολογία δεν είναι.

Ένα φταίξιμο , όμως θα το έχεις-ίσως και δυο- αν δεν ασχοληθείς κάποια στιγμή μαζί του, αν δεν τον ξεδιαλύνεις, αν δεν δεις τα τι και πως. Όσο μπορείς, μέχρι όπου μπορείς. Αλλά δεν γεννηθήκαμε έτσι, έτσι διαμορφωθηκε ο νους. Κι εμεις, άααμα θέλουμε τον ξεδιαμορφώνουμε. Το ζήτημα είναι: θελουμε?

Κάθε φορά που συνειδητοποιείς κάτι για την μεγαλειότητά σου ή θα κλάψεις πονώντας για την μαυρίλα που αντικρίζεις και διόλου δεν συνάδει με την τέλεια εικόνα , που όχι μόνο θες να παρουσιάζεις στους άλλους αλλά , και το σπουδαιότερο, έχεις πείσει εσυ ο ίδιος τον εαυτό σου, ότι αυτή ειναι και η αληθινη σου . Αμ δε που είναι. Αμ δε.

Συνειδητόποιηση, λοιπόν. Κάτι που πριν ήταν Άγνωστο και κρυμμένο, γίνεται γνωστό και ξεκάθαρο συμπλρώνοντας άλλο ένα κομμάτι από το παζλ.

Ή θα κλάψεις , λοιπόν ή θα ρίξεις ένα πολύ βαθύ, απελευθερωτικό γέλιο.

Βαθύ κλάμα, βαθύ γέλιο. Απελευθερωτικά εξίσου, μόνο που με το γέλιο ξεπερνας και την όποια ενοχή πάει να σου θρονιαστει στο σβέρκο και να σε γυρίσει βήματα πίσω. Διότι ο μηχανισμός της ενοχής είναι ο υπουλότερος όλων. Σε ακινητοποιεί και μαρμαρωνεις καμια δεκαπενταριά χρόνια στην θέση του ενόχου ή του θύματος- αν το καλοσκεφτείς διαφορά επί της ουσίας οι δύο αυτοί ρόλοι δεν έχουν. Αλλά, ως συνήθως, ξεφεύγω πάλι.

Ως δια μαγείας, υπερβαίνεις άλλο ένα μαυρο, ακατανόητο μέχρι πριν κομματάκι σου.

Σα να συμφιλιώνεσαι λιγάκι με τη μεγαλειότητα σου. Την ταπεινή, σαν κάμπια που μοιάζει αλλά που εν δυνάμει, πεταλούδα είναι.

Έτσι λοιπόν.

NO MORE AFFAIRS- Tindersticks