Οπως πάνω έτσι και κάτω...

Μυστηριες και παράξενες εποχές ζουμε και πολυ πολυ γοητευτικές.

Άλλος κοιμασαι, άλλος ξυπνάς. Μεταβλητή έχεις γινει εσυ ο ιδιος στην εξίσωση της ζωής σου. Μεταβάλλεσαι, μεταβαλλόμενος ροικά.

Ποιος είσαι? ρωτας τον εαυτό σου.Κι οχι μονο με την έννοια του γνωστού μεγιστου ερωτήματος της Ζωής.

Nέα αρχή προς το άπειρο.....

Το Αγνωστο γίνεται γνωστό κι έπειτα ξανά μπροστά στο Άγνωστο εισαι. Σαν μωρό που κάνει τα πρώτα του βήματα. Μόνο που εσύ έχεις ξαναπερπατήσει και ξερεις περί Πτωσης.....

Αστα.
 

Σημερα , λοιπόν, έχουμε Νέα Σελήνη.

Εμεις (της μεγαλοπρεπειας παντα) τη σεληνη την αγαπάμε όσο δε λέγεται.

Ειδικά την Πανσέληνο. Αλλά για αυτά τα σεληνιακά θεματα δεν σκαμπαζουμε. παρα μονο απολαμβανουμε την ομορφιά και το θεικό μεγαλειο τους. Μια φιλη λοιπόν εδω και και καιρό μου έλεγε για τις φασεις της σεληνης και τι ρολο παιζουν στη ζωή μας, τι σημαινουν και ποσοι συμβολισμοι κρυβονται στις φασεις της.(Χρειαστηκε καμμιά 5οοαριά φορές να μου υπενθυμίσει, πώς , όχι πεταλούδα, δεν τη λέμε νεα πανσέληνο, νέα σελήνη την λέμε...Πολύ υπομονετικός άνθρωπος η φίλη μου πάντως...)

Ο όρος νέα σελήνη αναφέρεται στη φάση της σελήνης που είναι το αντίθετο της πανσέληνου. Είναι η φάση που ο ήλιος είναι στην αντίθετη πλευρά του φεγγαριού από εμάς και έτσι η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού είναι η αθέατη. Αυτή είναι η πιο σκοτεινή νύχτα. Η Νέα Σελήνη, λοιπόν, είναι μια  σκοτεινή νυχτα, βαθύ σκοτάδι εξω.

Όμως συμβολιζει, παρά το σκοτεινό της νύχτας της, πάντα, νέα ξεκινήματα.

 Σε όλους τους τομείς. Εσωτερικά, εξωτερικά, από το πιο απλό (ξεκαθαρισμα ντουλαπας π.χ), εως τα πιο συνθετα (αναδομηση εαυτου και αναδιαταξις ενεργειας -ωραια αυτη η αναδιαταξη ως φραση ε? σαν να αναδιατασσεται το στρατευμα πριν τη μαχη....αναδιαταχτειτε βρε!!!)

Νεα ξεκινηματα που ειναι πάντα ένδειξη έστω και απειροελάχιστης αλλαγης.

Για τους Αρχαιους Ελληνες  οι μήνες του Αρχαίου Αττικού ημερολογίου ήταν Σεληνιακοί και άρχιζαν με τη φάση της Νέας Σελήνης (Νουμηνία).

Νουμηνία, σημαίνει Νέα Σελήνη και ετυμολογικά προέρχεται από το "νέος" και "μην". Ιερή ημέρα. Ιερή μερα και αφιερωμενη στον Απολλωνα.Την εόρταζαν ανεβαίνοντας στην Ακρόπολη με μεγάλη εμποροπανήγυρι, αγώνες στην παλαίστρα και συμπόσια.

Τι περιεργο κι αυτό!

Η πιο σκοτεινή νυχτα αφιερωμένη στο θεό του φωτός.........

Κάτι θα ηξεραν ομως αυτοί.

Ισως πραγματικα εκει που όλα φαινονται μαυρα, απροσπελαστα, χαμενα, ίσως εκει ειναι που αρχιζει ή δινεται η ευκαιρία, αν θελουμε εμεις να την δωσουμε φυσικά, όλα να λάμψουν με φως, πάλι....

Φευγει το παλιό, έρχεται το νέο ή του κανουμε χωρο να ερθει και να εκδηλωθεί κι ενα σωρό άλλα πραγματα μπορουμε να κάνουμε αμα θέλουμε. Το θέμα είναι: Θέλουμε?

(καλα αμα θελουμε ας τα κανουμε και μιαν αλλη μερα.

Ας τα κανουμε, ομως καποτε ε?)

Απλά σημερα ειναι και ιερή η μερα και όποιος θελει ας ξεκινησει σημερα ό,τι ειναι έτοιμος να ξεκινησει. (Αν θέλει κιόλας να είναι ακριβής στις 19.37 μ.μ. αρχίζει η Νεα Σελήνη....)

Μιαν επανασταση,

 μιαν αλλαγή νοοτροπιας,

 μιαν αναδιαταξη ενεργειας,

 μια μεταστροφή θεασης,

 μια διαιτα,

 κάτι.

Πετα το παλιο και καλωσορισε το καινουριο δεν λέμε?

Ας γεννηθει το νέο, λέμε. 

Ας του κανουμε χωρο, λέμε.

Εδω και η σεληνη  η ιδια αυτο κανει. Καθε μηνα.

Σταθερα μεταβαλλεται.......

Να αλλάξουμε τη σκέψη και το νου  μας, να αλλάξουμε τον τρόπο θέασης των γεγονότων........μεταστρέφοντας αλλού την Προσοχή μας,

δεν λέμε συνεχώς και απαρεγκλίτως?

Σημερα ειναι η μερα του λοιπόν!

Αρα

 νεο ξεκίνημα σήμερα...

Αν μη τι άλλο για την ίδια τη σελήνη!

 

ΠΥΞ ΛΑΞ -Σενιορ

Υ.Γ αυτό το γκρι φόντο στη γραμματοσειρά δεν ξέρω πώς μπηκε.
Άλλαξε από μονο του, μέρα πού είναι σήμερα!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ξερεις κανείς πως βγαίνει?

Change

Τραγουδάκι σημερα.

 Φοβερός χορευτικός ρυθμός, αν σου αρεσουν βέβαια αυτα.Ε εμας μας αρεσουν. Πολύ.

Βαθυστοχαστη αναλυση όχι. Καμία ορεξη δεν έχουμε.Ούτε κι εσείς. "Πηγαινε πέρα από τις έννοιες", λέει ένας σοφός. Νά' τα. Ξεφεύγω πάλι...Λιγα λόγια, είπαμε.

Ερωτικό.

All time classic. "Ι changed my mind" τραγουδά ο τύπος και τα λέει  χύμα στην καλή του. Ουτε ο  πρώτος , ούτε ο τελευταίος.

Η φραση αυτη, όμως, είναι που με εκανε να το βαλω σημερα:

I  changed my mind

 and........... Ι changed my mind.

Του΄κανε κλικ , δηλαδή......

Αλλαξα το μυαλό μου και...

άλλαξε το μυαλό μου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Κορυφαίο?

H αλχημιστικη μεταστοιχειωσις σε δυό στιχους!

Αντε ντεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!

Καλό μήνα, είπα?

Άγρια αστέρια είμαστε

"Όσοι περισσοτεροι μοιράζονται το ιδιο όνειρο, τόσες περισσοτερες πιθανοτητες υπαρχουν να εκδηλωθει, να υλοποιηθει στη σφαίρα του πραγματικου. "

         (βεβαιώνουν πολλοί και διάφοροι σοφοί)

Άγρια των άστρων μουσική- Γ. Αγγελακας



Άγρια των άστρων μουσική

μόλις νυχτώνει με ξυπνάς

Μέσα στην πιο βαθιά σιωπή

έρχεσαι και με τυραννάς



Άγρια των άστρων μουσική

στην ξεχασμένη σου φωτιά

ρίχνονται οι πιο κρυφοί καημοί

ψάχνοντας να 'βρουν γιατρειά



Μ' όσα φύγαν, μ' όσαν έχουν πια χαθεί

μ' ό,τι μέσα μου έχω ως τώρα περισώσει

ξεκινάω κάθε μέρα απ' την αρχή

τα μετράω και περιμένω να νυχτώσει



Άγρια των άστρων μουσική

μόλις νυχτώνει με ξυπνάς

και μ' ένα ξαφνικό φιλί

με καταπίνεις με ρουφάς



Με μεθάς με γελάς με χαϊδεύεις με πονάς

Στην ανύπαρκτη πατρίδα των ονείρων μ' οδηγάς

Με μεθάς με γελάς με χαϊδεύεις με πονάς

Κι όταν φεύγεις το πρωί σαν παιδί με παρατάς.

Πάμε να το πάρουμε από την Αρχή?

Τώρα τραγουδούν και το βράδυ τα πουλιά?

Ζω στην πόλη και σε ποια πόλη μάλιστα. Αθήνα. Άγρια κι αφιλόξενη πόλη.Την μίσησα με το που πάτησα το αιθέριο φτερό μου μετακομίζοντας απο την Θεσσαλονίκη (και τον ιερό Βορρά) εκεί γύρω στα δώδεκα(αυτή όμως είναι μια άλλη ιστορία).Όμως κάτι παράξενο και μυστήριο έτυχε να ζω αυτόν τον τελευταίο καιρό.Κάτι μοναδικό για το οποίο θεωρώ τυχερό πολύ  τον εαυτό μου.

"Είναι μια παράξενη νυχτα απόψε.

Πουλιά κελαηδουν στον κήπο και στο παρκο διπλα απο το σπίτι.

Πολύ πολύ όμορφα κελαηδουν.

Ειχε ξαναγινει σχετικά προσφατα αλλά είχε πανσεληνο.

Δεν με αφήνουν να κοιμηθώ, αν και δεν νυσταζω κιόλας πολύ. Μα είναι πολύ όμορφα σου λέω-κουτσομπολευουν νομιζω, ειναι πολυ κουτσομπολικα αυτα τα πουλακια.....

Τωρα κελαηδουν και το βράδυ τα πουλιά?"

'Ετσι έλεγα σε ένα φίλο εδώ και μέρες, ξαφνιασμένη κι απορημένη συνάμα.

Κι όπως είναι αναμενόμενο, άρχισα να ρωτάω, αν το έχει προσέξει και κάποιος άλλος ή τέλος πάντων τι να' ναι αυτό, τι έπαθαν τα πουλιά και κελαηδούν την νύχτα? Οι προεκτάσεις στις οποίες έφτασε  το σοφό μεν, ξερό δε κεφάλι μου δεν είναι επί του παρόντος κειμένου να αναλυθούν.Θα ασχοληθεί αργότερα η επιστήμη, η ιστορία, η μεταφυσική και η συγκριτικη θρησκειολογία.Οι οικολόγοι όχι, τους το απαγορεύω από τώρα.

-Αηδόνια, παιδί μου, τα αηδόνια κελαηδούν μονάχα την νύχτα, μου' πε η σοφή μάνα μου. (βέβαια μικρή όταν ήμουν διάβολο με έλεγε κι όχι πεταλούδα, αλλά άλλο θέμα αυτό..).

 

-Αηδόνια?
-Αηδόνια?

 -Στην πόλη?
Και ποιά πόλη, έτσι? Αθήνα, όχι αστεία.

Αηδόνια είναι τελικα.Όχι ένα μόνο,νομίζω 3 μπορώ και ξεχωρίζω.

Μαγικό?

Μαγικό..............

Μαγικό..........


Μαγικό...........


Μαγικό.....................................



 

"Τ'αηδόνια δε σ'αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες" έλεγε ο Σεφέρης. (άλλος φίλος μου το θύμισε αυτό). Κι εμένα, στην Αθήνα......

 

Μαγικό.........

Μαγικό...........

Μαγικό...................

Μαγικό..............................

Μαγικό........................................

 

 

 

Πόσες φορές να το πω? Μαγεία!!!!!!!!!!!!!!!! (ένα θέμα το έχουμε με τις λέξεις και  την επανάληψή τους. Και με τη μαγεία, επισης.)

 

Προσγειώθηκα απότομα όμως όταν διάβασα πώς έπρεπε να έχουν φύγει απο τον Αυγουστο......

Θα προλάβουν να  φυγουν ή θα τα βρει πρώτο κανένα απότομο και ξαφνικό κρύο?

Τα έχω έγνοια τώρα.

 

Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή και καθόλου δημιούργημα της φαντασίας μου.....

ΑΝΕΙΠΩΤΑ

"All around οι τέσσερις ύστερα

Οι τρεις οι δύο κι ο ένας l' unique le solitaire
Le marié à vie a sa cigarette μπροστά σ' έναν εξώστη επάνω στη
Μεσόγειο
Και με μια κούπα έννοιες δύσκολες κι εύγευστες come i fichi la mattina
Μετρά κείνο που μένει. Το ίδιο που δεν βρίσκεται ποτέ μέσα στο
άθροισμα
Μπορεί μ' ευθείες να χαράζεται ο Μεσημβρινός αλλ'
Η αλήθεια πάντοτε με τεθλασμένες. Λιγότερο από νου και
περισσότερο από
Χουν είναι η δεύτερη και η τρίτη μέσα μας υπόσταση"

To μαρμαρινο τραπέζι-ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ-Οδυσσέας Ελύτης


ΤΑ ΑΝΕΙΠΩΤΑ....
 ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΙΠΩΘΟΥΝ?



Τα περασμένα καίγονται, στη λησμονιά πετάνε



Γίνονται αγιάτρευτες πληγές τις νύχτες και πονάνε


Στη λησμονιά σε πάνε…


Στάσου λιγάκι, μη μιλάς, άσε το χτύπο της καρδιάς


να πει ό,τι είναι για να πει, στο φως να γεννηθεί..


Για ένα τίποτα, μη φοβηθείς, πώς φτάσαμε στ’ανείπωτα..


Γλυκιά μου, μη χαθείς…
 Και τα χαράματα σαν ’ρθει.. με μια λαχτάρα η προσμονή


Θα’ναι μι’ αλλόκοτη χαρά, θα γίνει δίψα και φωτιά..


Θα’ναι μι’αλλόκοτη χαρά…

Στάσου λιγάκι, μη μιλάς, άσε το χτύπο της καρδιάς


να πει ό,τι είναι για να πει, στο φως να γεννηθεί..


Για ένα τίποτα, μη φοβηθείς, πώς φτάσαμε στ’ανείπωτα..


Γλυκιά μου, μη χαθείς…


Στάσου λιγάκι, μη μιλάς, άσε το χτύπο της καρδιάς


να πει ό,τι είναι για να πει, στο φως να γεννηθεί..


Για ένα τίποτα, μη φοβηθείς, πώς φτάσαμε στ’ανείπωτα..


Απόψε, μη χαθείς…

....................................................................................



Γιορτή μεγάλη σήμερα.
Χρόνια πολλά σε αυτους που γιορτάζουν, λοιπόν.
Κι επίσης, χρόνια πολλά σε όλους ,
με την ευχή να γίνουν όλοι άγγελοι
να ξαναβρούν τα φτερά τους και να πετάξουν ελεύθερα, πάλι........

Υ.Γ .Από το μεγαλειώδες έντομον δώρο η γραφή του ποιητή και τα μαγευτικο αυτό τραγούδι, που αν κι ερωτικό, κρύβει μέσα του συμπυκνωμένη σοφία.
Χρόνια πολλά με όοοοοοοοοοοολη μας την αγάπη!
(μην πούμε πάλι για τον πληθυντικό ε?)

Όνειρα σήμερα,

"Στη ζωή μου οι πιο μεγάλοι  μου ευεργέτες στάθηκαν τα ταξίδια και τα ονείρατα."
Νικος Καζαντζάκης


In praise of Dreams...



Jan Garbarek

Λέξεις...

Mind always shapes itself according to its beliefs

Nisargadatta Maharaj

Είμαστε ό,τι σκεφτόμαστε.

Σκέψη είμαστε που πήραμε μορφή και βιώνουμε εμείς για να αποκτήσει εμπειρία η Υπερσυνειδητότητα. Έτσι λένε πολλές ιερές και μη γραφές.

Αν είμαστε ό,τι σκεφτόμαστε τότε η ίδια μας η σκέψη ενορχηστρώνει  την εκπλήρωσή της. Το δε πεδίο δυνατοτήτων εκπλήρωσης ειναι άπειρο.....

Άπειρες κι απέραντες  δυνατότητες εκπλήρωσης υπάρχουν άρα έχουμε ένα πολύ ισχυρό εργαλείο ζωής  στα χέρια μας ή μαλλον στο μυαλό μας. Τη σκέψη.

Μαγικό.

Γνώση, σκέψη, πρόθεση, σκοπός. Μαγικά εργαλεία γεματα δύναμη. Kυτταρο της σκεψης ειναι η λέξη. Δυναμεις μαγικές (επαναλαμβάνομαι με το μαγικο αλλά μου αρεσει, εμπροθετη επαναληψη ειναι) εμπερικλείονται στις λέξεις. Στρωματα εμπειριας, ακομα και μια ολοκληρη ζωή μπορει να αποτυπωθεί μεσα σε μερικές σύλλαβες.

Οι λέξεις κουβαλάνε φορτία, τόσο προσωπικά δικά μας όσο και φορτία που η συλλογικη συνείδηση και ιστορία τους έχει φορτώσει- φορτίζοντας τες και ενεργειακά, ίσως.

Λέξεις.

Κρυφά περάσματα στις σημασίες, μονοπάτια στα νοήματα, δρόμοι για τη γνώση., οδηγοί στο γνωστό, πύλες για το άγνωστο.

Κατευθύνουν, περιορίζουν, ελευθερώνουν, διχάζουν, ενωνουν, σιωπούν κιόλας.

Και το κυριότερο: προτίθενται.

Είναι εμπρόθετες. Εχουν και πρόθεση και σκοπό.

Παιδιά  μαθαίνουμε σημαντικές λειτουργίες μέσω των λέξεων. Η πρόθεση των λεξεων απορροφαται μεσα μας και, μεσα μας πάλι, δημιουργείται ενα νοητικό αποτύπωμα.

Όλη μας η ζωή, οι μνήμες και οι εμπειρίες μας είναι συσσωρευμένες με τη μορφή τετοιων αποτυπωμάτων. Δεν ξέρω πού ακριβώς να σας πω αλλά μεσα μας πάντως.

Έτσι ξεκινάει και η λειτουργία της  περίφημης ταυτισης. Ταυτίζεται το εγώ με λέξεις-ετικέτες, ταυτίζεται και με τα συναισθήματα που αυτές οι λέξεις -ετικέτες πυροδοτούν και ταυτίζεται και με τις ενεργειες-δρασεις που ακολουθούν στην αλυσσιδα σκεψης/συναισθήματος/δρασης. Ας μην υπεισέρθω όμως σε λεπτομέρεις γιατι ως γνωστόν ευκολα ξεφευγω..

Λεξεις λοιπόν.

Την αρχική διδασκαλία των σημασίων τους, νοητικών και ψυχολογικών, την αναλαμβάνουν οι γονείς μας. Οι πρώτοι ενδιάμεσοι. Από το Ένα που ευρισκόμεθα ως βρέφη εισερχόμεθα μετα βαιων και κλάδων στον κόσμο της ύλης και του δυισμού. Κι εκεί κάπου, μιαν μικρουλα απειροελάχιστη στιγμούλα , μαθαίνουμε ένα πολύ δυνατό μαγικό ξόρκι, την λεξούλα "μου": το παιχνίδι μου, η σοκολάτα μου, το δωμάτιό μου. Μην υπεισέρθω τώρα στην άλλη  βουδιστικής προελεύσεως έννοια της προσκόλλησης γιατί θα παραξεφύγουμε και πολύ δεν θέλουμε η αλήθεια είναι. ( ο πληθυντικός της μεγαλοπρεπείας πάντα). Διότι εκείνη την απειροέλαχιστη στιγμούλα γεννιέται και η κατακτητική πλευρά του εγώ μας, απαραίτητη ως προυπόθεση αναπτυξης μέχρι κάποια ηλικία αλλά όχι επιθυμητή   με την ιμπεριαλιστική εννοια της κατακτησης και της αρπαγής  των πάντων ως ενδειξη οτι ζω και υπάρχω μεσα από τα αποκτήματά μου. Για άλλους το στάδιο αυτό δεν τελειώνει ποτέ παρά στον τάφο τους , για κάποιους άλλους, ελάχιστους τελειώνει την ώρα της Απελευθέρωσης, της Υπέρβασης (χωρίς τους, εδώ). Αλλά αυτά, είναι άλλη ιστορία. Ή μήπως δεν είναι?

Πρόθεση, λοιπόν, εμπεριέχουν οι λέξεις. Που δείχνουν, κατευθύνουν και  οδηγούν στο σκοπό.

Α, ωραία, θα έλεγε χαρούμενη η μεγαλειώδης πεταλούδα και θα άρχιζε να σημειώνει τα κατεβατά των προθέσεων και των επιθυμιών της (μεγαλειωδών πάντα, να υπενθυμίσω). Και θα περίμενε ήσυχα ήσυχα την οσονούπω εκπλήρωση και στο φυσικό πεδίο των επιθυμιών αυτών.

Αμ, δε.

Αμ δε, επαναλαμβάνω.

Η πρόθεση για να λειτουργήσει με τον μαγικό αυτό τρόπο, ως εντολοδόχος των επιθυμιών μας, χρειάζεται και την αστερόσκονή της, κάτι ακόμα, πολύ πολύ σημαντικό:

Να είναι συνειδητή πρόθεση.

Η συνειδητή πρόθεση είναι αυτή που μπορεί να λειτουργήσει κατα αυτόν τον, φαινομενικά, μαγικό τρόπο.

Μάλιστα.

Κάθε πρόθεση οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα.  Η  συνειδητή  πρόθεση     είναι  και  εκφράζει  επιθυμία, σαφή και συγκεκριμένη. Λειτουργεί ως αιτία του αποτελέσματος. Ως "μαμά" για την "γέννηση" της επιθυμίας στο πραγματικό πεδίο, για να λάβει σάρκα και οστά η επιθυμία.

Πώς γίνεται η πρόθεση μας συνειδητή και συγκεκριμένη?

Είναι απλό.

 photo: διαχωρισμός-χωριστικότητα

Χρειάζεται  να εξαλείψουμε τις συνήθειες του νου, τα επαναλαμβανόμενα αρνητικά μοτίβα σκέψης, τον συνεχή ακατανόητο εσωτερικό διαλογο που κάνει ο νους....μονολογώντας .

Ένα ραδιόφωνο, λένε, είναι το μυαλό μας, που εκπέμπει σκέψεις, σημασίες και μηνύματα στον αέρα. Στο  σύμπαν. Στον ωκεανό της Άχρονης Ουσίας που Πάντα Ήταν και θα Είναι Εκεί.

Όχι πάντα  καθαρές λέξεις όμως, ούτε ξεκάθαρης σημασίας μηνύματα. Σκέψεις και μηνύματα αντιφατικά εκπέμπουμε, γεμάτα αμφιβολία, φοβισμένα, ανάκατα.

Κι όταν γίνεται έτσι η εκπομπή των σκέψεων μας,"πλίνθοι κέραμοι ατάκτως ερριγμένοι", έτσι επιστρέφουν και σε μας κάπως. Σα να κολλάει η βελόνα του πικαπ στο ίδιο σημείο, και ποτέ ολόκληρο το τραγούδι δεν καταφέρνει να ακουστεί.

Αμφιβολία εκπέμπω, αμφιβολία εις το πολλάπλάσιον μου ξανάρχεται. Φοβισμένες σκέψεις μεταδίδω, φοβισμένες μου ξανάρχονται εις την ν. Αν όχι οι ίδιες, παρόμοιες, κι αν όχι σκέψεις, τα ίδιας υφής συναισθήματα που συνοδεύουν τις σκέψεις αυτές.

Κατά μία έννοια είσαι και ο αποστολέας και ο παραλήπτης και το μέσο εκπομπής. Ετσι, τουλάχιστον το καταλαβαίνω εγώ. Και δεν ξέρω αν έχω δίκιο αλλά μοιάζει πολύ με αυτό που λέμε ότι είμαστε ο Παρατηρητής είμαστε και το Παρατηρούμενο αλλά και η Παρατηρηση. Μαζί και ταυτοχρόνως. Ενότητα.
 Αλλά στην ιδανική κατασταση ανθρώπινης ύπαρξης.

Όπως "βλέπεις" τα πράγματα, λοιπόν, έτσι και είναι. Ό,τι σκέφτεσαι και αισθάνεσαι, γίνεσαι και είσαι. To ξέραμε το μαγικό από μικρα που ήμασταν.

-Είσαι και φαίνεσαι, λέγαμε σε κάποιον όταν μας κοροίδευε.
 Είσαι και φαίνεσαι.
Ακριβώς έτσι είναι τελικά. Ό,τι "βλέπεις" , αυτό αντιλαμβάνεσαι. Ό,τι σκέφτεσαι και ό,τι διαλόγιζεσαι γύρω απο αυτό κατευθύνεις τη ζωή σου, φτιάχνοντας μονος σου το δημιούργημα του εαυτού σου. Ποιητής είσαι. Αν και σπάνια το κάνεις εν πλήρη συνειδήσει.

Κι αυτό που δεν μπορείς να δεις, δεν μπορείς ούτε να το αντιληφθείς, ούτε να το μεταβάλλεις ή να το αλλάξεις. Αφού δεν το αντιλαμβάνεσαι ειναι ανύπαρκτο για σένα.

Είπαμε λοιπόν ότι είναι απλό να κάνεις τις επιθυμίες σου πραγματικότητα. Αρκεί να αλλάξεις τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου και μέσω αυτού, τον κόσμο γύρω σου. Ελεγχος της σκέψης σου είναι όλο κι όλο. Μόνο εσύ άλλωστε σκεφτεσαι τις σκέψεις σου, μόνο εσύ τις ξέρεις, μόνο εσύ μπορείς να τις παρατηρησεις και να βρεις το μοτίβο τους, μόνο εσύ είσαι μέσα σου και ξέρεις τι και πώς γίνεται. Άρα είσαι εσύ που μπορείς να κανεις τον εαυτό σου μάγο, κάτοχο των προθέσεων σου και κυρίαρχο της   σκέψης σου.

Απλό και μαγικό.

Εύκολο? Καθόλου.

Το λευκό χρώμα είναι αυτό που εμπεριέχει όλα τα χρώματα, έμαθα πρόσφατα.Από το λευκό ξεκινάνε όλα και στο λευκό επιστρέφουν.

Αν όντως είναι έτσι κάπως έτσι φαντάζομαι να είναι και Αυτό Που Πάντα Ήταν και θα Είναι Εκεί.

Βρέχει.....

κλείνω τα μάτια.

δάκρυα

διαμάντια κυλάνε.

βρέχει

σταγόνες θλίψης.

όμως εγώ

φωτεινά χορεύω,

απαλά

μες στο σκοταδι.

δάκρυα διαμάντια

φωτίζουν τη νύχτα.

χορεύω.

στον ήλιο πια.




Lhasa- Rising

το τραγούδι μου σύστησε η Μάργκο και πολύ πολύ την ευχαριστώ για αυτό!

The cure is one.............

Πετανοί- μια από τις ωραιότερες παραλίες της Κεφαλονιάς, δυτικη παραλία
"κοιτάζεις' την Κέρκυρα από εκεί.
Κατα τη γνώμη μου ανώτερη από το Μυρτος, μαγική, ονειρεμένη, με τα ωραιοτερα χρωματα και τον χειμώνα και το καλοκαίρι. Εκεί έκανα βουτιές λιγο πριν .......................

Το ηλιοβασίλεμα στους Πετανούς ειναι μαγεία, σα να μεταφερεσαι σε μιαν άλλη διασταση....




LOVESONG - The Cure

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am home again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am whole again

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am young again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am fun again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am free again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am clean again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

7 ουρανοί,

Τραγουδώ βαθιά μου -Γιάννης Χαρούλης





At first glance the Enso -- an ancient, sacred Zen symbol -- may appear to be nothing more than a circle. Yet when painted by a skilled artist, it becomes much more than that, representing the oneness of life, the beginning and ends of all things, the connectedness of existence, It symbolizes enlightenment, strength, elegance, the Universe, and the void; it can also symbolize the Japanese aesthetic itself. As an “expression of the moment” it is often considered a form of minimalist expression.

Mε μια βιαστική ματιά το Enso -ενα αρχαιο, ιερό σύμβολο του Ζεν- φαίνεται τίποτα άλλο παρά ένας απλός κύκλος. όταν όμως ειναι ζωγραφισμένο από δεξιοτέχνη καλλιτεχνη, μετατρέπεται σε κάτι περισσότερο. Συμβολίζει την ενότητα της ζωής, την αρχή και το τέλος όλων των πραγμάτων, την διασυνδεση που υπαρχει στην Υπαρξη και όλα τα όντα και φαινόμενά της. Συμβολίζει επίσης τη δύναμη, τη φώτιση,
την κομψότητα, το Σύμπαν και το Κενό, Ή μπορεί ακόμα να συμβολίζει το φεγγάρι. Επισης, συμβολίζει την ίδια την γιαπωνέζικη αισθητική και την λιτή, απέριττη αποτύπωση της στιγμής.
Ο καλλιτέχνης που εχει ζωγραφίσει τα συγκεκριμένα τα έχει ονομάσει ως "θαύματα που συμβαίνουν μέσα σε μια στιγμή..............................". Για μένα συμβολίζουν και τους στίχους του όμορφου αυτού τραγουδιού και ιδιαιτερα αυτους :

"....τόση καλοσύνη
γύρω μου κι εντός
απο του Παντός
τη μεγαλοσύνη........."




>

</Υ. Γ Τα παρακάτω είναι σχόλιο από το Μολυβάκι αλλά από μόνα τους είναι όλοκληρη αναρτηση! Ευχαριστω Μολυβάκι μου!
Το σύμβολο αυτό του ΤΑΟ λοιπόν, θεώρησα ότι είναι ο ουροβόρος όφις.
Ερμητικό σύμβολο, «Εν τω Παν», που έχουν υιοθετήσει πολλές θρησκείες και φιλοσοφίες.Η γλώσσα των συμβόλων άλλωστε…μιλάει αρχετυπικά μέσα μας.
Για τους Αλχημιστές υποδηλώνει την απόλυτη ενότητα, την έννοια της ψυχής του κόσμου.Ο Ουροβόρος συνεχίζοντας να καταπίνει την ουρά του, κάποια στιγμή θα φτάσει στο κεφάλι του και θα εξαφανιστεί.
Συμβολίζει τον κύκλο του Όλου, που εκτινάχθηκε και κινείται σαν σπείρα, μέχρις ότου να φτάσει στο ύστατο σημείο που θα επιστρέψει πάλι πίσω από εκεί που ξεκίνησε, για να εξαφανιστεί μέσα στο Απόλυτο, από το οποίο εκτινάχτηκε αρχικά.
Πολλοί πιστεύουν ότι αντιπροσωπεύει την δημιουργική ώθηση της νέας αρχής, αλλά και την σοφία. Κάποιοι το έχουν συνδέσει και με την ανανέωση και την αναγέννηση επειδή το φίδι έχει την δυνατότητα να αλλάζει δέρμα.
Μια άλλη άποψη είναι ότι το κυκλικό του σχήμα υποδεικνύει την εκπνοή και την εισπνοή του Ινδού Βράχμα, του Κοσμικού Δημιουργού, του θεού της επέκτασης. Όταν ο Βράχμα εκπνέει οι κόσμοι εμφανίζονται, και αυτό συμβολίζεται με την κατερχόμενη φορά του σώματος του φιδιού, ενώ η ανερχόμενη φορά του συμβολίζει την άνοδο και επιστροφή των κόσμων προς το πνεύμα.Η σπειροειδής αυτή κίνηση είναι αιώνια και δείχνει την εξέλιξη της ζωής μέσω των κύκλων του χρόνου.
Ο ίδιος ο κύκλος αντιπροσωπεύει την τελειότητα και την αποκατάσταση της συμπαντικής αρμονίας, καθώς επίσης και το Απεριόριστο, από το οποίο όλα προέρχονται και στο οποίο όλα επιστρέφουν.Το Α και το Ω.Η
Γκαγιάτρι που εγώ ξέρω, ξεκινάει με την φράση: "Ω Συ που υποβαστάζεις το Σύμπαν, που από Σένα όλα εκπορεύονται, και σε Σένα όλα επιστρέφουν..."Κανένα σχόλιο...
Επίσης συμβολίζει και τον κύκλο που ενώνει τον συνειδητό με τον υποσυνείδητο νου.
ΜΕ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΝΑ ΣΥΜΦΙΛΙΩΘΟΥΜΕ ..... "

Παιχνίδια..............

Έρχεται , ίσως, κάποια στιγμη που λες στον εαυτό σου:

Τερμα τα παιχνίδια.

Τέρμα οι φόβοι και οι ξεφόβοι.

Θα πάω μέχρι το τέρμα. Όπου είναι, όπου πάει, ό,τι ειναι.

Βαρέθηκα.

Κουράστηκα.

Να δω τι είμαι και τι δεν είμαι -κι ας μην ονοματιζεται αυτο που Είμαστε, όσο κι αν τέλικα αδικως ψάχνουμε να ορίσουμε τον εαυτό μας με λέξεις, επίθετα κι επιθετικούς προσδιορισμούς.

Αποκάλυψη κι άλλη αποκάλυψη, και έρχεται κι άλλη μία κι άλλη μία μετά.

Σαν το ντόμινο κάπως.

Θα μάθω, λες.

Θα μάθουν κι οι Άλλοι μαζί.

Αντε να δούμε, τελικά τι το τόσο φοβερό κι ανησυχητικό κρύβεται πίσω από όλο αυτό το εγωικό μυαλουδάκι και τα σενάρια του, τις αγωνίες του και τους θυμούς του.

Αποδόμηση είναι ο όρος. Ό,τι έχει χτιστεί πάνω σου, ό,τι έχει προγραμματιστει ως λειτουργία "νόμιμη" και και ως "προς τας υποδείξεις" να γκρεμιστεί πρέπει, αφού φυσικά ειδωθει όλο το κατασκευαστικό σχέδιο και η βαθύτερη λογική του. Γιατί και λογική έχει ο προγραμματισμός της δόμησης του Εγώ και σχέδιο συγκεκριμένο.

Μάλιστα. Όλα εξηγούνται.

Το ωραιότερο από όλα είναι ότι για την δόμηση αυτού του εγωικούλη νου εσυ ο ίδιος διόλου δεν φταις. Αλήθεια. Καθόλου δικαιολογία δεν είναι.

Ένα φταίξιμο , όμως θα το έχεις-ίσως και δυο- αν δεν ασχοληθείς κάποια στιγμή μαζί του, αν δεν τον ξεδιαλύνεις, αν δεν δεις τα τι και πως. Όσο μπορείς, μέχρι όπου μπορείς. Αλλά δεν γεννηθήκαμε έτσι, έτσι διαμορφωθηκε ο νους. Κι εμεις, άααμα θέλουμε τον ξεδιαμορφώνουμε. Το ζήτημα είναι: θελουμε?

Κάθε φορά που συνειδητοποιείς κάτι για την μεγαλειότητά σου ή θα κλάψεις πονώντας για την μαυρίλα που αντικρίζεις και διόλου δεν συνάδει με την τέλεια εικόνα , που όχι μόνο θες να παρουσιάζεις στους άλλους αλλά , και το σπουδαιότερο, έχεις πείσει εσυ ο ίδιος τον εαυτό σου, ότι αυτή ειναι και η αληθινη σου . Αμ δε που είναι. Αμ δε.

Συνειδητόποιηση, λοιπόν. Κάτι που πριν ήταν Άγνωστο και κρυμμένο, γίνεται γνωστό και ξεκάθαρο συμπλρώνοντας άλλο ένα κομμάτι από το παζλ.

Ή θα κλάψεις , λοιπόν ή θα ρίξεις ένα πολύ βαθύ, απελευθερωτικό γέλιο.

Βαθύ κλάμα, βαθύ γέλιο. Απελευθερωτικά εξίσου, μόνο που με το γέλιο ξεπερνας και την όποια ενοχή πάει να σου θρονιαστει στο σβέρκο και να σε γυρίσει βήματα πίσω. Διότι ο μηχανισμός της ενοχής είναι ο υπουλότερος όλων. Σε ακινητοποιεί και μαρμαρωνεις καμια δεκαπενταριά χρόνια στην θέση του ενόχου ή του θύματος- αν το καλοσκεφτείς διαφορά επί της ουσίας οι δύο αυτοί ρόλοι δεν έχουν. Αλλά, ως συνήθως, ξεφεύγω πάλι.

Ως δια μαγείας, υπερβαίνεις άλλο ένα μαυρο, ακατανόητο μέχρι πριν κομματάκι σου.

Σα να συμφιλιώνεσαι λιγάκι με τη μεγαλειότητα σου. Την ταπεινή, σαν κάμπια που μοιάζει αλλά που εν δυνάμει, πεταλούδα είναι.

Έτσι λοιπόν.


NO MORE AFFAIRS- Tindersticks

Αν μπορείτε, βοηθήστε

Χάθηκε το βράδυ της Τετάρτης, 21 Ιουλίου 2010, από την περιοχή του Ωρωπού, το ηλικίας 13 μηνών αρσενικό ασπρόμαυρο pointer της φωτογραφίας. Φορούσε μαύρο κολάρο και λευκό Scalibor.
Eίναι σκυλί συντροφιάς και ΔΕΝ ΚΥΝΗΓΑΕΙ.
Δίνεται ΑΜΟΙΒΗ σε όποιον βοηθήσει στην ανεύρεσή του.


Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6996851051

Όποιος φίλος θέλει μπορεί να αναδημοσιεύσει το κείμενο και τις φωτογραφίες.

Μέσα μου ο αέρας που φυσά...

"Freedom from personality, from false identity leads to freedom from desire and fear, and freedom from desire and fear is the highest bliss, and the highest bliss is also known as 'True Freedom' and 'True Love'."

Η απελευθέρωση από την προσωπικότητα, από την ψευδή ταυτότητα οδηγεί στην ελευθερία απο την επιθυμία και τον φόβο, και η ελευθερία από τον φόβο και την επιθυμία είναι η ύψιστη ευλογία και η ύψιστη ευλογία είναι επισης γνωστή ως "Αληθινή Ελευθερία" και "Αληθινή Αγάπη".

"Attachment is bondage, detachment is freedom"
Η προσκόληση δημιουργει δεσμά, η μη-προσκόληση, η αποσυνδεση είναι ελευθερία.


Memory creates the illusion of continuity.
Η μνήμη δημιουργεί την ψευδαίσθηση της συνέχειας.


But you are afraid of freedom!
Αλλά φοβάστε την ελευθερία!

Nisargadatta Maharaj

Μέσα μου ο αέρας που φυσά...................


Ψαρογιώργης - Αγγελάκας

Πέρασμα

Δυνατός,

μπλε, φυσάει ο αέρας.

Το δέντρο, ακίνητο,

δονείται.

Φύλλα ταξιδεύουν,

χορεύοντας.

Εγώ

δέντρο και φύλλο.

Ένα.

Ξανά.

Τώρα αρχίζω και θυμάμαι..................


Ξύλινα Σπαθιά


Μια ανατολή σ’ έναν κόσμο που δεν έχει πάψει ποτέ να γυρίζει
στην ίδια τροχιά, όμως στην άλλη άκρη της γης
κάποιος βλέπει τον ήλιο να πέφτει ξανά…
- όπως ξανά ανάβει ο φάρος του κόσμου,
χτυπάει τα φτερά του…
Το φως απ’ την χώρα των πάγων βουτάει στην καρδιά σου
κι υψώνεται πάνω από τη Γη του Πυρός.

Πόσες φορές θα στρίψει αυτή η σφαίρα,
ώσπου ν’ αρχίσω πια να σ’ εμπιστεύομαι,
ώσπου να πάψω να φοβάμαι…
Μου ‘χες πει πως θα ‘ρθει κάποια μέρα
που ό,τι αντικρίζω θα το ερωτεύομαι…
Τώρα αρχίζω και θυμάμαι…

Η αγάπη πληρώνει κρυφά δολοφόνους,
συχνάζει σε δρόμους χωρίς γυρισμό.
Σ’ αγαπώ κι ας μην ξέρω ούτε καν τ’ όνομά σου…
Ετοιμάσου σε λίγο να πεις «σε μισώ!»
Είμαι το ένα μισό της σελήνης… μην κλείνεις,
σε λίγο γεμίζει το άλλο μισό.
Η αγάπη γεμίζει ξανά τα ποτήρια,
ρωτάει ποιος διψάει, ψιθυρίζεις «εγώ!»

Πόσες φορές θα στρίψει αυτή η σφαίρα,
ώσπου ν’ αρχίσω πια να σ’ εμπιστεύομαι,
ώσπου να πάψω να φοβάμαι…
Μου ‘χες πει πως θα ‘ρθει κάποια μέρα
που ό,τι αντικρίζω θα το ερωτεύομαι…
Τώρα αρχίζω και θυμάμαι…

Πόσες φορές θα στρίψει αυτή η σφαίρα,
ώσπου ν’ αρχίσω πια να σ’ εμπιστεύομαι,
ώσπου να πάψω να φοβάμαι…
Μου ‘χες πει πως θα ‘ρθει κάποια μέρα
που ό,τι αντικρίζω θα το ερωτεύομαι…
Τώρα αρχίζω και θυμάμαι…

Εκτίθεμαι?

" Γεννήθηκες, ήρθες στον κόσμο με ζωή, με συνειδητότητα, με τρομερή ευαισθησία.
Κοίταξε απλώς ένα μικρό παιδί. Κοίταξε τα μάτια του, τη φρεσκάδα του. Δυστυχώς όλα αυτά σύντομα θα καλυφθούν από την ψεύτικη προσωπικότητα.
Από την παιδική σου ηλικία, ακούς ότι «το τριαντάφυλλο είναι όμορφο». Έτσι, όταν βλέπεις ένα τριαντάφυλλο, επαναλαμβάνεις απλώς σαν κομπιούτερ ότι «το τριαντάφυλλο είναι όμορφο».

Το νιώθεις αυτό πραγματικά μέσα σου; Αν δεν το νιώθεις, μην το λες.
Όταν κοιτάζεις το φεγγάρι, μη λες πως είναι όμορφο αν αυτό δεν το νιώθεις μέσα σου. Θα εκπλαγείς με το ότι το ενενήντα εννέα τοις εκατό τού υλικού που κουβαλάς μέσα στο νου σου, είναι όλο δανεισμένο. Και μέσα σ' αυτό το ενενήντα εννέα τοις εκατό τού υλικού, που είναι άχρηστα σκουπίδια, χάνεται το ένα τοις εκατό τής εσωτερικής αίσθησης - πνίγεται. Παράτα εκείνη τη γνώση.

Ανακάλυψε τη δική σου εσωτερική αίσθηση.
Ο διαλογισμός δεν είναι τίποτε άλλο από την ανακάλυψη τής εσωτερικής αίσθησης.
Ο μεγαλύτερος φόβος στον κόσμο είναι για τη γνώμη των άλλων.

Και τη στιγμή που παύεις να φοβάσαι το πλήθος, δεν είσαι πια πρόβατο, γίνεσαι λιοντάρι, μέσα στην καρδιά σου εμφανίζεται ένας μεγάλος βρυχηθμός - ο βρυχηθμός τής ελευθερίας.
Ο Βούδας το έχει ονομάσει αυτό "βρυχηθμό τού λιονταριού". Όταν ένας άνθρωπος φτάνει σε μια κατάσταση απόλυτης σιωπής, βρυχάται σαν λιοντάρι. Για πρώτη φορά, γνωρίζει τι είναι ελευθερία, επειδή τώρα δεν υπάρχει κανένας φόβος για τη γνώμη των άλλων. Το τι λένε οι άνθρωποι, δεν μετράει καθόλου.

Είτε σε λένε άγιο είτε σε λένε αμαρτωλό, δεν έχει καμία σημασία.

Ο μοναδικός κριτής σου είναι ο θεός. Και ο Θεός δεν είναι κάποιος άνθρωπος.

Θεός σημαίνει ολόκληρο το σύμπαν.

Το να ζεις επικίνδυνα σημαίνει ότι ζεις. Αν δεν ζεις επικίνδυνα, δεν ζεις. Η ζωή ανθίζει μόνο μέσα στον κίνδυνο. Η ζωή δεν ανθίζει ποτέ μέσα στην ασφάλεια.

Η Ζωή ανθίζει μόνο μέσα στην ανασφάλεια.
Να ερωτεύεσαι, αλλά μην αφήνεις τον έρωτα σου να υποβιβάζεται σε γάμο. Να εργάζεσαι, αλλά μην αφήνεις τη δουλειά σου να γίνει όλη σου η ζωή. Η ζωή σου, το κέντρο τής ζωής σου, πρέπει να παραμείνει το παιχνίδι.
Η εργασία πρέπει να είναι απλώς ένα μέσο για παιχνίδι. Να εργάζεσαι, αλλά να έχεις χρόνο, να έχεις ευκαιρία να παίζεις. Μην αφήνεις τη ζωή σου να περιορίζεται μέσα σε μια εργασιακή ρουτίνα - επειδή ο σκοπός τής ζωής είναι το παιχνίδι!
Παιχνίδι σημαίνει να κάνεις κάτι για την ίδια τη χαρά που παίρνεις κάνοντας το. Αν σου δίνουν χαρά περισσότερα πράγματα, τότε θα έχεις μεγαλύτερη ζωντάνια. Ασφαλώς, η ζωή σου θα διακυβεύεται πάντοτε, θα βρίσκεται πάντοτε σε κίνδυνο. Έτσι όμως πρέπει να είναι η ζωή.
Το ρίσκο είναι κομμάτι τής ζωής.

Για την ακρίβεια, το ρίσκο είναι το καλύτερο κομμάτι τής ζωής, το πιο όμορφο κομμάτι τής ζωής. Κάθε στιγμή είναι ένα ρίσκο. Μπορεί να μην το έχεις συνειδητοποιήσει... Όταν εισπνέεις και εκπνέεις, παίρνεις ένα ρίσκο: Ποιος ξέρει αν η εισπνοή επιστρέψει ή όχι; Δεν υπάρχει καμία εγγύηση γι' αυτό, καμία βεβαιότητα.

Εμείς φτιάχνουμε πολλών ειδών φυλακές: σχέσεις, πεποιθήσεις, θρησκείες - όλα τους είναι φυλακές. Αισθάνεται κανείς άνετα , αισθανεται ασφαλής, επειδή εκεί δεν φυσάνε άγριοι άνεμοι.

Το εγώ είναι το αυγό και θα πρέπει να βγεις έξω απ' αυτό. Να είσαι εκστατικός! Βγες έξω από κάθε προστασία και κάθε κέλυφος και κάθε ασφάλεια. Τότε, θα φτάσεις στον ευρύτερο κόσμο, στον απέραντο, στο άπειρο. Μόνο τότε ζεις και ζεις με αφθονία.

Το να εκθέτεις συνεχώς τον εαυτό σου, θα σου φανεί στην αρχή πολύ τρομακτικό, σύντομα όμως θα αρχίσεις να δυναμώνεις, επειδή από τη στιγμή που εκτίθεται η αλήθεια, γίνεται πιο δυνατή και το ψεύτικο πεθαίνει, Και με το να γίνει η αλήθεια πιο δυνατή, εσύ ριζώνεις και κεντράρεσαι. Αρχίζεις να γίνεσαι άτομο. Η προσωπικότητα εξαφανίζεται και εμφανίζεται η ατομικότητα.
Η προσωπικότητα είναι κάτι ψεύτικο, κάτι ανυπόστατο, η ατομικότητα είναι ουσιώδης. "

Όσσο

ΑΣ ΕΚΤΕΘΩ ...........

Ας εκτεθώ- Γ. Λιανός

Ερωτικό πάλι το τραγουδάκι κι ίσως φανεί άσχετο. Ας εκτεθειτε, λέει ο Όσσο. Εκτίθεμαι κι εγώ, λοιπόν.

Μια σκέψη του Επίκουρου, αναφερόμενος στη συνάντηση της Μακρινίτσας, μου άρεσε πολύ:
"Να αντιμετωπίσει κανείς την πραγματικότητα δίχως τον φόβο της απογοήτευσης".
Ή της απόρριψης, συμπληρώνω.

Ο φόβος για τη γνώμη των άλλων αυτό ειναι στην ουσία, η αγωνία του να μη γίνεις αποδεκτός, μην απορριφθείς, μηπως εξοβελιστεις, μήπως κριθείς αρνητικά, μήπως μείνεις μόνος όταν οι άλλοι και ιδιαιτερα οι σημαντικοι Άλλοι της ζωής σου, δουν τι πραγματικά είσαι, ή νομίζεις ότι είσαι. Μήπως.. πολλά μήπως...αλλά στην ουσία ένα : όταν απορριφθείς, είσαι διωγμένος από τον παράδεισο- που, όμως, πότε δεν είχες κατοικήσει. Ο "παραδεισος" είναι ελευθερία και χαρά, όχι αγωνία, φόβος και υποδούλωση στον άλλον και τη γνώμη του. Δούλος του άλλου είσαι και τραμπαλιζεσαι σε καθε αυστηρό κοιταγμά του, σε κάθε έστω και αδιόρατη έκφραση δυσαρέσκειας για σένα, τη συμπεριφορά σου και όλα αυτο που είσαι.
Δεν εχω να αποδείξω τίποτα, έλεγα προσφατα σε ενα φίλο μιλώντας για ένα θέμα που με είχε πολύ λυπήσει.
Δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα, μου έλεγε κι ένας άλλος φίλος αυτές τις μέρες, αναφερόμενος σε ένα άλλο εξίσου σημαντικό θέμα : το θέμα του να Ζεις. Να Ζεις τη Ζωή.
Απλό?

Καθόλου.
Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον, λέω εγω.

Έτσι κι αλλιώς τίποτα απολύτως δεν έχουμε να χάσουμε. Να βρούμε, όμως, πολλά.
Τον Εαυτό μας και την Αληθεια του.

Όσο βρίσκουμε περισσότερο αυτήν την Αληθειά μας κι

αφοβα την Αποκαλυπτουμε μπροστά στους Άλλους,

τους τίποτα άλλο παρά καθρέφτες μας κι εμείς δικοί τους,

ίσως ,τότε, αυτό να είναι Αγάπη.